ஜெனிவா சர்வதேச தொழிலாளர் மாநாட்டில்...

ஜூன் முதல் வாரம் ஜெனிவா சென்று ஐ.நா வின் தொழிலாளர் நலன் பற்றிய அமைப்பான International Labour Organisation (http://www.ilo.org) நடத்திய “சர்வதேச தொழிலாளர் மாநாட்டில்” கலந்துகொண்டேன். அந்த மாநாட்டில் employment relationship பற்றிய தலைப்பில் விவாத கூட்டத்தில் பங்கெடுத்து, உலக அளவில் இளம் வயது தொழிலாளிகளது பிரச்சனை பற்றி 5 நிமிடங்கள் உரையாற்றினேன். இந்த கூட்டத்தில் அனைத்து நாடுகளின் அரச பிரதிநிதிகள், தொழிற்சங்கவாதிகள், முதலாளிகளின் பிரதிநிதிகள் மற்றும் தன்னார்வ குழுக்கள் பிரதிநிதிகள் என சுமார் 1000 பேர் கலந்து கொண்டனர். இந்த மாநாட்டின் முக்கிய விவாதம் ஒப்பந்த தொழிலாளர்கள், நிறுவனங்களால் வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்டு எந்தவிதமான பாதுகாப்புகளும் அற்ற தொழிலாளர்களது உரிமைகள் மற்றும் பாதுகாப்பு பற்றியதான சூடான விவாதமாக இருந்தது. வழக்கம் போல தொழிலாளர் உரிமைகளை காலில் போட்டு மிதிக்கும் வண்ணமாக அமெரிக்க அரச பிரதிநிதிகளின் பேச்சு அமைந்திருந்தது. அதற்கு துணையாக நியூசிலாந்து, கானடா, சுவிஸர்லாந்து என பணம் படைத்த நாடுகளின் கூட்டணி அமைந்தது. அதற்கு நேர்மாறாக ஆப்பிரிக்க நாடுகள் தென்னாப்பிரிக்கா மற்றும் நைஜீரியா தலைமையில் தொழிலாளர் உரிமைக்காக முழக்கமிட்டன. தனியாக லெபனான் தொழிலாளர் உரிமைக்கு குரல் கொடுத்து திறந்த சந்தை பொருளாதாரத்தை வார்த்தைகளில் கடுமையாக சாடியது.

விவாதத்தின் இடைவேளையில் தென்னாப்பிரிக்க அரச பிரதிநிதிகளை சந்தித்து உரையாடினேன், மனநிறைவான ஒரு சிறு உரையாடலில் அவர்களது மனிதமாண்பு கண்டு வியந்தேன். இந்திய அரச பிரதிநிதிகளை சந்தித்த வேளை வழக்கத்திற்கு மாறான மாற்றம் தெரிந்தது. இந்த விவாதத்தில் தொழிலாளர்கள் சார்பாக பேச்சாளராக திரு.பட்டேல் என்ற இந்திய வம்சாவழி தென்னாப்பிரிக்க தொழிற்சங்கவாதி நேர்த்தியான புள்ளி விபரங்களுடன் ஓயாது கருத்துக்களை வைத்து வாதாடினார். அமெரிக்க பிரஜையான முதலாளிகள் தரப்பு பேச்சாளர் விடாப்பிடியாக தனது கருத்துக்களை வைத்து முதலாளித்துவத்திற்கான சேவையை செய்தார். மிகவும் சிக்கலான, கடுமையான இந்த விவாதத்தை நெறிப்படுத்திய தலைமையை நெதர்லாந்து நாட்டின் அரச பிரதிநிதியான பெண்மணி மிகவும் நேர்த்தியாக நகைச்சுவையுடன் நடத்தினார்.

மூன்று ஆண்டுகளாக இந்த மாநாட்டில் கலந்து கொண்டு வந்தாலும் இந்த முறை முந்தைய தமிழக அரசின் அரசு ஊழியர் பிரச்சினை மனதில் வர Freedom of Association என்ற தொழிற்சங்க நடவடிக்கைகள் சார்ந்த பிரிவின் உயர் அதிகாரியை சந்தித்து உரையாடினேன். சட்ட வல்லுநரான அவருடன் கலந்துரையாடியதில் திரட்டிய தகவலில் முந்தைய தமிழக அரசின் சர்வதேச தொழிலாளர் விதி மீறல் பற்றிய வழக்கில் சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின் தீர்ப்பு பற்றிய தகவல் கிடைத்தது. செல்வி. ஜெயலலிதாவின் முறைகேடான இந்த நடவடிக்கையை இன்னும் மனதார பாராட்டி தன்னைத்தானே தட்டிக் கொடுக்கிறவர்களுக்காக இந்த வழக்கின் தகவல்கள் பற்றி விரிவாக இன்னொரு பதிவில் பார்க்கலாம்... தொழிலாளர் உரிமையும் வாழ்வும் சிறக்கட்டும்!

திரு

தென்னாப்பிரிக்காவில்...

வலையுலக நண்பர்களுக்கு,

கறுப்பின விடுதலைக்காக நிறவெறி அடக்குமுறையை நீண்ட போராட்டத்தில் வென்ற நெல்சன் மண்டேலா வாழ்கிற தென்னாப்பிரிக்காவிலிருந்து அனைவருக்கும் வணக்கம். நேரமின்மை, இணைய இணைப்பு கிடைக்காமை காரணமாக வலைத்தளத்தில் சற்று ஓய்வு நேரம். தென்னாப்பிரிக்காவில் வாழுகிற வலையுலக நண்பர்கள் யாராவது இருப்பின் தொடர்பு கொள்ளலாம் என தோன்றியதால் இந்த அறிவிப்பு. தென்னாப்பிரிக்காவில் என்னை தொடர்பு கொள்ள கைத்தொலைபேசி எண்: 0027 78 1766674.

விரைவில் முழுவேகத்துடன் படைப்புகளுடன் சந்திப்போம்.

திரு

பிளவை நோக்கிய பாதையில் இலங்கை..

பூகோள ரீதியாக இந்தியாவின் கீழே கண்ணீர் துளி போல அமைந்திருக்கும் இலங்கை இன்று இரத்தத் துளியாக மாறியிருக்க காரணம் எது? சுதந்திர இலங்கை அமைய பெற்ற பின்னர் சிங்கள இனவெறிக்கு இலங்கையை நகர்த்திய பண்டாரநாயகாவின் ஆட்சியும் அதை தொடந்து வருகிற இனவெறி கொள்கைகளும் அடிப்படை காரணம். பல படுகொலைகளை, யுத்தங்களை, இடப்பெயர்வுகளை சந்தித்து நார்வே நாட்டின் முயற்சியில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளும், ரணில் விக்கிரம சிங்கே தலைமையில் அமைந்த அரசும் செய்த போர் நிறுத்த ஒப்பந்தம் தற்காலிக சமாதானம் கொண்டுவந்தது.

விமான குண்டு வீச்சுக்களை சந்தித்து பழக்கப்பட்டுப்போன மக்களும் பாதிக்கப்பட்ட தென்னை, பனை மரங்களும் குண்டு சத்தங்களை கேட்டு பல மாதங்கள் கடந்திருந்தது. சமாதானம் பேச கைகோர்த்தபடி புலிகள் இயக்கத்தை உடைக்கும் 'சாணக்கிய' வேலையில் ஈடுபட துவங்கி வடக்கு, கிழக்கு என பிரிவினையை தூண்டி கிழக்கு மாகாண தளபதி கருணாவை பகடைக் காயாக பயன்படுத்தியது. அதை தொடர்ந்து வெடித்த மோதலில் பிரபாகரன் அனுப்பிய படையால் கருணாவும் அவரது அணியினரும் அரச கட்டுப்பாட்டு பகுதிக்கு துரத்தப்பட்டனர். தொடர்ந்து மறைமுகமாக மோதல் துவங்கியது. இந்த மோதலை உருவாக்கிய பெருமை றா, சி.ஐ.ஏ மற்றும் இலங்கை அரசை சார்ந்ததாக கருதப்படுகிறது. தொடர்ந்து இராணுவம் மறைமுக தாக்குதல்களில் ஈடுபட, புலிகள் மறைமுக தாக்குதலை துவங்க இன்று சமாதான புறாவின் இறக்கை பறிக்கப்பட்டு துப்பாக்கி முனையில் சாகடிக்கப்படுகிறது. இந்த மறைமுக யுத்தத்தில் பாதிக்கப்படுவது அப்பாவி தமிழ் மக்கள். குடும்பம் குடும்பமாக படுகொலை, பாலியல் பலாத்காரம், காணாமல் போதல் என ஒரு பக்கம். பயத்திலும் பீதியிலும் குடும்பம் குடும்பமாக மண்ணை, உறவுகளை இழந்து படகில் ஆபத்தான பயணம் செய்து 'அகதி' என்ற முத்திரை குத்தப்பட்டு இராமேஸ்வரம் கரையில் சேர்வது இன்னொரு பக்கம். தமிழகம் நோக்கி வரும் வளியில் ஆபத்தில் சிக்கி பிணங்களாக கரையில் ஒதுங்குவது இன்னொரு அவல நிலை. இப்படியான இவர்கள் வாழ்வில் எதற்காக இந்த சோகங்கள்.

சமீபத்தில் இலங்கை, மன்னார் வாங்காலையில் தமிழ்க் குடும்பம் ஒன்றை படுகொலை செய்து வெறியாட்டத்தை நடத்தியிருக்கிறார்கள். படுகொலை செய்யப்பட்டதில் சிறு வயது குழந்தைகள் இருவரும் அடக்கம். வீட்டு கூரையில் கயிற்றால் கட்டி தொங்கவிட்டு சித்திரவதை செய்து கொல்லப்படும் அளவு இந்த சிறார்கள் செய்த கொடுந்தவறு என்ன? தமிழர்களாக ஒரு தமிழ் குடும்பத்தில் இலங்கை அரசின் ஆளுகையில் பிறந்தது அவர்கள் செய்த தவறா? தந்தையை கண் முன்னே கட்டி தொங்க விட்டு கதற கதற கொலை செய்ததை பார்த்த சாட்சிகளாக அவர்கள் இருந்திருப்பார்கள் என்பதாலா? இத்தனை கொடுமைகளையும் நிகழ்த்திய வெறியர்கள் அந்த மழலைகளின் அன்னையாரை பாலியல் பலாத்காரம் செய்து, கட்டி தொங்க விட்டு சித்திரவதை செய்து கொலை செய்துள்ளனர். இந்த படுகொலையை இரவோடு இரவாக நடத்தியது யார்? அந்த பகுதியில் பகல் வேளையில் இராணுவம் சுற்றி வளைத்து தேடுதல் வேட்டையில் ஈடுபட்டதாகவும்,கொடிய ஆயுதங்களுடன் மாலை வேளையில் நடமாடியதாகவும் அப்பகுதி மக்கள் சாட்சியளிப்பதில் சந்தேகம் இராணுவத்தை நோக்கி செல்கிறது.

இராணுவ கட்டுப்பாட்டுப் பகுதியில் இப்படி தமிழர்களுக்கு எதிரான கொலைகள் அதிகரித்து வருவது அரசாங்கம் சமாதானம் மீது நம்பிக்கை இல்லாமல் படுகொலைகளை மீண்டும் ஆயுதமாக கையில் எடுப்பதாக தெரிகிறது. இதற்கு முன்னர் அல்லைப்பிட்டியில் படுகொலை செய்தவர்களையோ, வாங்காலை படுகொலையில் ஈடுபட்டவர்களையோ இதுவரை கைது செய்து முறையான விசாரணைக்கு உட்படுத்தவில்லை. அதிகாரத்தை கையில் வைத்திருப்பவர்கள் யாராக இருப்பினும் மக்களை பாதுக்காக்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். இல்லையேல் அவர்களும் குற்றவாளிகளே.

இலங்கை அரச அதிபர் மகிந்தா ராஜபக்சே கண்களை மூடி நடத்துகிற படுகொலைகளே இலங்கை என்ற அவரது ஒற்றை தேச கொள்கையை உடைக்கப் போகிற வலுவான ஆயுதம். முரண்பாடுகளின் முடிவு மோதல்களும், மோதல்கள் பிரிவினையிலும் முடிவது அறிவியல் தத்துவம். இலங்கை, தமிழீழம் என இரண்டு தேசங்களை உருவாக்க இலங்கை இராணுவமும் அரச இயந்திரமும் படுகொலைகளில் ஈடுபட, உலகக்காவல்காரனும், ஐரோப்பிய கூட்டமைப்பும் மனித உரிமைகளை சவப்பெட்டியில் ஆணியடித்து அடக்கம் செய்கிறது. விடுதலைக் குரல் கொடுத்த மக்கள் வென்றதும் வல்லமை பொருந்திய அரசுகள் வீழ்ந்ததும் வரலாற்றின் பக்கங்களில் பலவற்றை காணலாம். அந்த பட்டியலில் விரைவில் தமிழீழ மக்களும், இலங்கை அரசும் இரு வேறு இடங்களில் இடம் பெறுவர். எல்லைக் கோடுகளை விட மனித மதிப்பீடுகள் உயர்ந்தவை. விடுதலைக்காக எல்லையை பங்கிடலாம், எல்லைக்காக மனித மாமிசத்தை கூறு போடலாமா?

திரு

கல்வி வாங்கலையோ கல்வி!

ஒரு காலத்தில் அறிவை தூண்டவும், மழலைகளாய் இருக்கிற மேதைகளை வளர வைக்கவும் பயன்பட்ட பள்ளிக்கூட கல்வி இன்று பரிதவித்து பாழாகிக்கிடக்கிறது. 1980களில் தமிழகத்தில் ஏழைகளின் வள்ளல்(!) திரு.எம்.ஜி.ராமச்சந்திரன் ஆட்சியில், திரு.அரங்கநாயகம் கல்வி அமைச்சராக இருந்தார். பலருக்கு அந்த காலகட்டத்தின் கல்வித்திட்டங்கள் இன்று மறந்திருக்கும். அந்த புண்ணியவான்கள் ஆட்சியில் தான் கல்வி வியாபார பொருளாக கடை விரிக்க துவங்கி சமூகத்தில் சாக்கடை வீசும் சரக்குகளை உதிர்த்தது.

ஆசிரியர் பணி என்பது மனிதர்களை செம்மைப்படுத்தி அறிவு நிரம்புபவர்களாக இருந்த காலத்தில், முறைப்படுத்தப்பட்ட நிறுவனங்களால் தரமான ஆசிரியர்களை உருவாக்க பயிற்சி மையங்கள் மட்டுமே இயங்கிய காலம். கல்வின் நோக்கமும், தரமும் அதிகமாக கவனிக்கப்பட்டு பேணப்பட்டதன் விளைவு அரசு ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவனங்களும், தரமான கல்விப்பணியை சேவையாக கருதியவர்கள் மட்டும் ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவனங்களை நடத்திய வேளை அது. திடீரென வந்த ஆட்சி அதிகாரத்தால் கொள்கைகளும் தொலைநோக்குமற்ற எம்.ஜி.ஆர் ஆரசின் கல்வி கொள்கை எந்த வரைமுறையும் இல்லாமல் தனியாருக்கு ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவனங்களை திறக்க அனுமதி வழங்கியது.

கல்விப்பணிக்கு சம்பந்தமே இல்லாத கட்சிக்காரர்கள் கடை திறந்து கொல்லைப்புறம், மாட்டுத்தொழுவம் என கொட்டைகளை பரப்பி அதில் வருங்கால ஆசிரியர்களை உருவாக்கும் பெயரில் கல்வியை கொள்ளையிட துவங்கினர். அவர்களது கல்வி மீதான காதலில்(!) பல லட்சம் ரூபாய்களை தொலைத்து, சட்டப்போராட்டங்களில் மூழ்கி வேலையும் கிடைக்காமல் அலைந்தவர்கள் எண்ணிக்கை பல்லாயிரம் பேர்கள். வேலை கிடைத்தவர்களில் பலருக்கு கல்வியின் மகத்துவத்தையும், ஆசிரியர்கள் பணி பற்றிய அறிவையும் விட சட்டைப்பையை நிரப்புதலே தொழிலானது.

ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவன (தொழில்) அதிபர்கள் செல்வம் பெருக அடுத்த அடி செவிலியர்கள் பணிக்கு. கொட்டோ கொட்டு என கொட்டிய கரன்சி மழையில் நனைந்த வள்ளல் ஆட்சி செவிலியர் பயிற்சி பள்ளி, பி.எட் பயிலரங்கங்கள், கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரிகள் என தனியாருக்கு எந்த அடிப்படை அம்சங்களையும் பாராமல் லட்சக்கணக்கான பணத்தை பெற்று அனுமதி தந்தது. கரன்சி வெள்ளத்தில் திகைத்த கரைவேட்டிகள் தொழிற்கல்வி பக்கம் கரன்சி கட்டுகளை வீசி அனுமதி வாங்கினர். கல்வி தந்தைகள் என்ற பெயரில் முளைத்த பலர் பாலிடெக்னிக் என்ற பல்முனை தொழிற்கல்வி கூடங்களை திறந்து கேரளா, வட நாடு, பிறமாநில மாணவரக்ளை வேட்டையாடி பணம் சம்பாதித்தனர்.

ஆசை அடங்காத கல்வி நாயகர்கள் அடுத்த குறி பொறியியல் கல்லூரிகளில் பதிய கரன்சி, சட்டப்போர் என தொடர்ந்ததன் விளைவு புதிய சில பொறியியல் கல்விகள் முளைத்தன. கடவுள்களை மொத்த மற்றும் சில்லறை விற்பனை செய்யும் மடங்கள்(எல்லா மதமும் தான்), சகோ.தினகரன் என எல்லோருக்கும் அடித்தது பரிசு.

தமிழர்களுக்காகவே வாழும்(!) தலைவர் திரு.மு. கருணாநிதி ஆட்சியில் பேரா.அன்பழகன் கல்வி அமைச்சரானார். பழைய அதே தனியார்மய கொள்கைகள் மட்டுப்படுத்தலுடன் தொடர்ந்ததே தவிர மாற்றப்படவில்லை. தொடர்ந்தது பழைய ஒழுங்கீனங்கள். அதற்குள் ஆட்சியும் கவிழ்ந்தது.

கல்வியை கண் போல போற்றும் காவல் தெய்வம் செல்வி. ஜெயலலிதா ஆட்சிக்கு வந்தார். ஏற்கனவே அரசு நிலத்தை அபகரித்து கல்வியை வியாபாரம் ஆக்கிய திரு.தம்பிதுரை கல்வி அமைச்சரானர். சென்னை முதல் கன்னியாகுமரி வரை காளான்கள் போல முளைத்தன புது பொறியியல் கல்வி நிலையங்கள். பெரும்பாலான் கல்வி நிலையங்களில் போதிய ஆசிரியர்கள், கருவிகள், கட்டிடங்கள், விளையாட்டு அரங்குகள் என எதுவும் இல்லை. தொடர்ந்த இந்த வியாபாரம் பள்ளிக்கூடங்கள், ஆங்கில பள்ளிகள், துவக்கப்பள்ளிகள், பாலர் பள்ளிகள் என விரிந்து கிளை பரப்பியிருக்கிறது. அடுத்து வந்த தி.மு.க ஆட்சியிலும் எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் கல்வி தனியார் உடமையானது. மீண்டும் வந்த அ.தி.மு.க ஆட்சியில் தொடர்ந்தது பழைய வேகத்தில் அதே முறைகேடுகள்.

தென்மாவட்டத்தில் இப்படி கல்வி (விற்ற) தந்தை முன்னாள் அமைச்சரை தொழில் போட்டியில் கொலை செய்ததாக இன்று சிறைக்குள் இருக்கிறார். வடமாவட்டத்தில் கல்வி வியாபரி ஒருவர் சிலை கொள்ளை வழக்கில் சிக்கினார். சென்னையில் அரசு நிலத்தை ஆக்கிரமிப்பு செய்ததாக ஒரு கல்வி வியாபாரி. இப்படி பரந்து கிடக்கிற இவர்களது தனி மனித ஒழுக்கம் கொடிகட்டி பறக்கிறது.

இப்படிபட்ட ஒரு நிர்வாகம் செய்ய கல்வித்துறையும் அரசும் அவசியமா? இந்த முறைகேடுகளின் விளைவு தான் கும்பகோணத்தில் பிஞ்சு மழலைகள் பள்ளியில் தீயில் வெந்து செத்த கொடுமை. இந்த முறைகேடுகளை தவிர்க்க தனியார் பள்ளிகள் பற்றி ஆய்வு செய்ய அமைக்கப்பட்ட திரு.சிட்டிபாபு அவர்கள் தலைமையிலான விசாரணை அறிக்கையை அமல்படுத்துவதாக செல்வி.ஜெயலலிதா அறிவித்து சட்டமன்றம் கரவொலி எழுப்பியதுடன் முடிந்தது. இன்னும் மாறாமல் முறையற்ற விதமாக நடக்கிற கல்வி வியாபாரத்தை நிறுத்த யார் வருவார்? கல்விக்கு என தனி தெய்வமும், வழிபாடும் நடைபெறும் நாட்டில் கல்வி காலில் மிதிபடும் கடைச்சரக்கானது. சாராய வியாபாரிகளை கல்வி தந்தை ஆக திட்டங்கள் தந்த மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆர் அவரின் ஆட்சிக்கே இது சமர்ப்பணம். அன்று முதல் இன்று வரை தொடரும் இந்த வேதனை என்று தான் தீருமோ?

திரு

வாக்காள பெருமக்களே!

வணக்கத்திற்குரிய வாக்காள பெருமக்களே! பெரியோர்களே! தாய்மார்களே! இளைஞர்களே,

தமிழகத்தின் வீதிகளில் தேர்தல் திருவிழாவின் போது கீறிய கிராமபோன் போல கேட்கிற மேற்காணும் குரல்களில் மயங்கி அடையாளம் இழந்த என் உறவுகளுக்கு வணக்கம். கடந்த பல தேர்தலின் போது கேட்ட, படித்த தேர்தல் பரப்புரைகளின் வாசம் இன்னும் மனதில் பதிந்து கிடக்கிறது. பல தேர்தலில் சொந்த பணத்தை செலவிட்டு நல்லாட்சி வராதா என்ற ஆசையில் பணியாற்றிய அனுபவம் உள்ளவன் அடியேன். தமிழக, இந்திய மற்றும் உலக அரசியலின் போக்கை கண்டு மனம் வெதும்பும் பல்லாயிரக்கணக்கானவர்களில் ஒருவன் என்ற முறையில் உங்கள் சிந்தனைக்கு இந்த அவசர கடிதம்.

வேட்பாளர் உங்கள் சாதியா? உங்களது மதத்தை சார்ந்தவரா? பிடித்தமான தலைவரின்/தலைவியின் தொண்டனா? என பார்த்து வாக்களித்து பாழ்பட்டது போதும். கடந்த கால அரசியல் வரலாற்றில் சினிமா மோகத்திலும், தனிநபர் துதிபாடலிலும் நாம் முழ்கியதன் விழைவு இன்று இரு பெரும் கட்சிகளுக்கிடையில் மாநில வளர்ச்சி தொலைநோக்கு இல்லாமல் செத்துக்கிடக்கிறது. இரு பெரும் குடும்பங்கள் தேர்தலையும் மாநில அரசியலையும் தங்களுக்கிடையேயான மூலதனத்தின் தகராறாக பார்க்கிறது. திரு.கருணாநிதி-மாறன் குடும்பத்தினர், செல்வி.ஜெயலலிதா-சசிகலா நடராஜன் குடும்பத்தினரின் தொழிற்போட்டியாக இன்று அரசியல் அரங்கு சுழல்வது வேதனையானது. இந்த போட்டியில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை அடிமையாக்குகிற பலம் பொருந்திய சாதி சமுதாயங்கள்; தங்களது அதிகாரபலத்தை பல வடிவங்களில் உறுதியாக்கி வருகிறது. இந்த நிலை தொடர்வது தமிழகத்தின் சமூக, பண்பாட்டு வளர்ச்சிக்கு மிகவும் ஆபத்தானது. காட்டுமிராண்டி வாழ்க்கையிலிருந்து ஒன்றுபட்ட சமுதாயம் மீண்டும் நவீன காட்டுமிராண்டிகளாக ஒருவரை ஒருவர் எதிர்த்து நிற்பதா அழகு?

உங்கள் சிந்தனைக்கு நமது உயர்ந்து நிற்கும் தலைவர்களிடமிருந்து சில பண்புகளை வைக்கிறேன். இதை உரைகல்லாக வைத்து தலைவர்களின், வேட்பாளர்களின் தரத்தை உரசிப் பார்த்து வாக்களியுங்கள்.

மாடுமேய்க்கவும், காடுகழனியிலும் சட்டயில்லாமல் அலைந்து திரிந்த பல லட்சம் சிறார்களை அதிகம் படிக்காத ஒரு மனிதர் பார்க்கிறார். உருவத்தில் அழகானவர் இல்லை அவர். மனதில், குணத்தில் அழகான அந்த மாமனிதர் பள்ளிக்கூடங்களை கிராமங்கள் தோறும் அரசு செலவில் திறந்தார். குழந்தைகளை பள்ளிக்கு வர வைக்கவும், அவர்கள் ஒரு வேளை உணவாவது சாப்பிட்டு நல்ல உடல் மன வலிவுடன் திகழ மதிய உணவு திட்டத்தை பள்ளிக்கூடங்களில் கொண்டுவந்தார். பூங்காக்கள், விளையாட்டு அரங்கங்கள் அமைத்தார். தமிழகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க நீர்த்தேக்கங்களை கட்டி கால்வாய்களை அமைத்து விவசாயம் பெருக்கி வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கிய நவீன கரிகாலன் அந்த கருப்பு மனிதர். அவர் தந்த தொழிற்சாலைகள் நமது வாழ்வாதாரமாக இன்றும் உயர்ந்து நிற்கிறது. அவர் தான் எளிமையே வாழ்வாக கொண்ட காமராஜர். திருமணம் செய்யாமலே வாழ்வை மக்களுக்கு அளித்த அந்த மேதை அரசு பணத்தையோ, அதிகாரத்தையோ தனக்காக அல்லது குடும்பத்தினருக்காக செலவிட்டவரில்லை. இன்றைய நமது தலைவிகள்/தலைவர்கள்?

அதிசயிக்கும் அறிவு கொண்ட அந்த மனிதர், எளிமைக்கு ஒரு நல்ல உதாரணம். மாற்று கொள்கை கொண்ட பெரியாரின் அன்பு நண்பர். கடவுள் மறுப்பு கொண்ட பெரியாருக்கு திருநீறு கொடுக்கும் அளவு இருவருக்குள் நட்பை வளர்த்தவர். அவரது கொள்கைகள் சில எதிரானது என்றாலும் தமிழக வரலாற்றில் சிறந்த பண்பாளர்களில் ஒருவர். ஆம், காந்தியின் உறவான இராஜாஜி.

உருவத்தில் குள்ளம், சிந்தனையில் உயர்வு. பேச்சில் எழுச்சி, முகம் முழுதும் மலர்ச்சி. தமிழர்களின் கலாச்சார பண்பாட்டு அடையாளங்களை தேடி தந்தவர். 2 ஆண்டுகள் முதல்வராக இருந்த வேளை நாளெல்லாம் நாட்டிற்காக செலவிட்டவர். உழைப்பு ஓயாத உழைப்பு அதன் விளைவாக அவர் தீட்டிய திட்டங்கள் தான் இன்று பல சமூக நல திட்டங்களாகி பலன் பெறுகிறோம். முதியோர், விதவைகள், பெண்கள் நல திட்டங்கள் அவரின் கருத்தாக்கத்தில் உதித்தவை. அவர் கனவு கண்ட பல திட்டங்கள் இன்னும் நாம் நடைமுறைப்படுத்தவில்லை. அவரது கனவு இன்றைய அரசியல் சண்டைகளும், விதண்டாவாதங்களுமல்ல, கொள்கை வழி அரசியல் நடத்தினாலும் பண்பாக எதிர்கட்சியினரை நடத்த தெரிந்தவர். மாற்றுக் கருத்தாளர்களையும் மதித்த அந்த மாமனிதர் அறிஞர்.அண்ணா.

மேற்கண்ட தலைவர்கள் கண்ணியமான அரசியல் நடத்தியவர்கள். மக்கள் பணத்தில் பதவி சுகத்தை அனுபவித்தவர்களல்ல. எதிர்கட்சியினரையும் பக்குவமாக மரியாதையுடன் நடத்தியவர்கள். இந்த அரசியல் வரலாறு தமிழகத்திற்கு இன்று அவசர தேவை. காழ்ப்புணர்ச்சியும், பகைமையும், பழித்தலும், தூற்றுதலும் நிறைந்த நமது அரசியல் அரங்கை சுத்தம் செய்ய தேர்தல் ஒரு அரிய வாய்ப்பு.

நமது இன்றைய வேட்பாளர்களும் தலைவர்களுக்கும் கண்ணியமான முறையில் அரசியல் நடத்த தெரிகிறதா என்பதை தெரிந்து கொண்டு அவர்களை தேர்ந்தெடுப்பது நமது அரசியல் கடமை. வாக்களிக்க செல்லும் முன்னர் வருகிற இந்த நாட்களில் அவசரமாக, அவசியமாக தமிழக வாக்காளர்களுக்கான அரிய நேரம் காத்திருக்கிறது. உங்களது சட்டமன்ற உறுப்பினர்களை தேர்ந்தெடுக்கும் முன்னர் சில கேள்விகளை வேட்பாளர்களிடமும் அவர்களது கட்சியினரிடமும் கேளுங்கள்.

மக்கள் பணியும், திட்டங்களும் என்ன என்பதை தெரிந்து கொள்ளுங்கள். அவற்றில் முறைகேடுகள், ஊழல் நடந்துள்ளனவா? உங்கள் தொகுதியின் உறுப்பினரை கடந்த 5 ஆண்டுகளுக்கு தேர்ந்தெடுத்ததால் அரசு மற்றும் பொதுமக்களின் உடமைகளுக்கு சேதாரம் ஏற்பட்டிருக்கிறதா? மனிதனை மனிதனாக மதிக்கும் பக்குவம் மிக்கவராக அவரும் அவரது கட்சியினரும் நடந்து கொண்டார்களா? தவறுகள் நடந்திருந்தால் கட்சியினரும் தலைமையும் அதை எப்படி கையாண்டார்கள் என தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

உங்கள் தொகுதியின் வேட்பாளர் மற்றும் அவரது கட்சியினர்:

கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, சுகாதாரம், மருத்துவம், சாலைகளை மேம்படுத்தல், மின்சார இணைப்புகள் வழங்க கவனம் செலுத்தல், விளையாட்டு அரங்கங்கள் மற்றும் பூங்காக்கள் அமைத்தல், சமய மற்றும் சமூகங்களிடையே நல்லிணக்கம், காடுகள் மற்றும் இயற்கையை பேணல், நீர்நிலைகளையும் அதன் ஆதாரங்களையும் பாதுகாத்தல் போன்ற சமூக நலன் கொண்ட திட்டங்களுக்காக பாடுபட்டக் கூடியவரா?

இயற்கை பேரழிவுகள் நடந்த வேளை மக்களோடு இணைந்து பணியாற்றி பொதுவான, நேர்மையான தலைவராக நடந்து கொள்பவரா?

பெண்கள், சிறார், முதியோர், உடல்நலன் பாதிக்கப்பட்டோர் நலனுக்கான திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்த சட்டமன்றத்திலும், வெளியேயும் பாடுபடுபவரா?

வேட்பாளர் சார்ந்துள்ள கட்சியின் தேர்தல் அறிக்கை, வாக்குறுதிகள் மேற்காணுகிற துறைகளில் கவனம் செலுத்துகிறதா? ஆளும் கட்சியெனில் கடந்த முறை தேர்தல் அறிக்கையில் சொன்னவற்றை நிறைவேற்றியவர்களா? இல்லை எதிர்கட்சி என்றால் அதற்காக குரல் கொடுத்து வாதாடியவர்களா? தலைமை பிறரை மதித்து பண்புடன் நடத்தக்கூடியதா? என அலசி ஆராயுங்கள்.

இந்த தேர்தலில் திட்டங்களை அடிப்படையாக கொண்டு அரசு நடத்த தலைவர்களை தேர்ந்தெடுப்போம். தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிற சட்டமன்ற உறுப்பினர்களும், அமைச்சர்களும் கடமை தவறாமல் செயல்பட வைப்போம். இதற்காக தேர்தலில் வாக்களிக்கும் முன்னரே கேள்விகளை கேட்க பழகுவோம்! கேள்வியிலிருந்து விடையும், விடியலும் பிறக்கும்.

இலவசங்களிலும், தேர்தல் விளம்பர மோகத்திலும், நடிகர் நடிகைகளின் கவர்ச்சியிலும் மயங்கி வருகிற 5 ஆண்டுகளின் அரசியல், சமூக, கலாச்சார, பொருளாதார வாழ்வை தொலைக்காமல் நல்ல தலைவர்களை தேர்ந்தெடுப்போம். சட்டமன்றத்திலும், வெளியேயும் நேர்மையாக மக்களுக்காக உழைப்பவர்களை தேர்ந்தெடுப்போம். தலைமைக்கு துதிபாடி கரவொலி எழுப்ப மட்டுமே சட்டமன்றத்துக்கு உறுப்பினர்களை அனுப்பியதை நிறுத்துவோம். சட்டமன்றம் கட்சிக் கூடாரமல்ல, அது தமிழக மக்களின் வாழ்வை கட்டியெழுப்ப திட்டங்கள் தீட்டவேண்டிய கருத்துப் பட்டறை.

செய்வீர்களா? தமிழகம் விழிப்புறுமா?

உங்களில் ஒருவன்,

திரு

தமிழக முதலமைச்சருக்கு சில கேள்விகள்!

தமிழக முதல்வர் செல்வி. ஜெயலலிதாவுக்கு,

உங்களைப் மிக திறமையான அதிகார திறன் படைத்தவர் என வியந்து பூரித்து போகிறார்கள். கடந்த 5 ஆண்டுகால உங்களது ஆட்சியும், அதிரடி திட்டங்களும் இவற்றிற்கு எதிர்மாறாக இருக்கிறது. இந்த நிலையில் மீண்டும் மக்களிடம் வாக்குறுதி கொடுத்து வாக்குசேகரிக்கும் உங்களுக்கு சில கேள்விகள்.

ஆட்சிக்கு வந்ததும் தமிழக மக்களுக்கு வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குவதாக வாக்குறுதி அளித்துவருகிறீர்கள் என்பதை கேட்கையில் மனம் மகிழ்ச்சியில் திளைக்கிறது.

"மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்தால் வீட்டுக்கு ஒருவருக்கு வேலை தரப்படும். 32 லட்சம் வேலை வாய்ப்புக்களை உருவாக்கித் தருவோம். கடந்த தேர்தலில் தந்த ஆதரவை தொடர்ந்து வழங்க வேண்டித்தான் உங்கள் அன்புச் சகோதரியான நான் மீண்டும் உங்கள் முன் வந்திருக்கிறேன்." என்று தாங்கள் முழக்கமுடுவதை பார்க்கையில் சில கேள்விகள் எழுகிறது.

கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் மாநில ஆட்சி அதிகாரத்தை வைத்திருந்தது தாங்கள் தலைமையில் உள்ள அ.தி.மு.க. உங்களது ஆட்சியில் தானே வேலை நியமன தடை சட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த சட்டத்தினால் லட்சக்கணக்கான பேர் தமிழகமெங்கும் படித்து வேலையில்லாமல் இருக்கிறார்கள். குறிப்பாக ஆசிரியர் பயிற்சி, பட்டமேற்படிப்புகள், தொழிற்கல்வி படித்த பல லட்சம் இளைஞர்களின் எதிர்காலத்தை கேள்விக்குறியாக மாற்றியது தாங்கள் கொண்டுவந்த இந்த சட்டம். நிரந்தர வேலைகளை ஒழித்து ஒப்பந்த அடிப்படையில் உழைப்பை சுரண்டிய தாங்களது அரசு; தேர்தலில் தரும் வாக்குறுதியை எப்படி மக்கள் நம்ம முடியும்? உங்களது வாக்குறுதிக்கும் நீங்கள் கொண்டுவந்த சட்டத்துக்கும் இருக்கிற முரண்பாடுகள் பற்றி என்ன பதில் சொல்லப்போகிறீர்கள்? வழக்கம் போல இதுவும் எதிர்கட்சியினரது சதியா?

வேலை நியமன தடை சட்டத்தால் மூடப்பட்ட அரசு பள்ளிகளும், ஆசிரியர் பற்றாக்குறையில் இயங்கும் பள்ளிகளுமாக இன்று தமிழகத்தில் கல்வியின் நிலை பரிதாபமாக இருக்கிறது. தொலைநோக்கு பார்வையற்ற தாங்களது வேலை நியமன தடை சட்டம் உலக வங்கியை திருப்திபடுத்தலாம். ஆனால், உங்களை பதவியில் அமர்த்தி அழகு பார்த்த மக்கள் நிலை என்ன? அரசு ஊழியர் ஆசிரியர் போராட்டத்தின் போது அவசரமாக தொகுப்பு ஊதிய முறையில் ஒப்பந்த பணியில் அமர்த்தப்பட்டவர்கள் நிலை என்ன ஆயிற்று உங்களது ஆட்சியில்? முதுகலை பட்டம் படித்தவர்களுக்கு அரசு நடத்துகிற டாஸ்மார்க் மதுக்கடைகளில் மதுவுடன் சோடா கலந்து சாராயம் விற்க கற்றுத் தந்தது உங்கள் சாதனையில் ஒன்று என்பதை ஒப்புக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். மதுக்கடைகளில் பணி செய்ய கூட 10,000 முதல் 50,000 ரூபாய் வரை அ.தி.மு.க கட்சியினர் லஞ்சமாக பெற்றதும் உண்மை.

உலகில் எந்த நாட்டிலாவது பள்ளிக்கூடங்களுக்கு ஆசிரியர் பணியிடங்களை நிரப்பாமல் மூடிவிட்டு மதுக்கடைகளை திறந்த வரலாறு உண்டா? அந்த மிகப்பெரிய பெருமை புரட்சித்தலைவி உங்களையே சாரும். இந்த நிலையில் 32 லட்சம் வேலைகளை உருவாக்குவதாக சொல்லும் நீங்கள் அது எந்த துறைகளில் எத்தனை வேலை என பட்டியல் தருவீர்களா? அதை உருவாக்கும் வழிமுறைகள், எப்படிப்பட்ட வேலை என்பதையும் சொல்லுவீர்களா? தி.மு.க ஆட்சியின் போது பணியில் அமர்த்தப்பட்டார்கள் என்ற ஒரே காரணத்தால் பணியிலிருந்து நீக்கப்பட்டு அல்லல் படுத்தப்பட்ட 10,000 சாலைப்பணியாளர்களின் 5 ஆண்டு அவலம் நிறைந்த வாழ்க்கைக்கு என்ன பதில் சொல்லப்போகிறீர்கள்?

யானைகள் எல்லாம் இன்புற்று இருந்தால் நாடு (உங்களது தோழியர் குடும்பம் தானே நாடு) நலம்பெறும் என உங்களது ஆஸ்தான ஜோதிடன் சொன்னதன் விளைவாக, யானைகள் முகாம் அமைத்து பல நூறு கோடி வீணாக்கியது உங்கள் அரசு. யானைகள் முகாமில் கொழுத்துக்கிடந்த அதே வேளையில், தமிழகத்தின் நெற்கழஞ்சியம் தஞ்சையில் பசிக்கு உணவில்லாமல் எலிக்கறி, நத்தை, வயல்நண்டு சாப்பிட்ட விவசாயிகளை பழித்தது உங்களது அரசு தானே. கடன் தொல்லையில் விவசாயிகள் தற்கொலை செய்ததை உங்களது அமைச்சர்களும் நீங்களும் கேலிசெய்தீர்களே இது தான் நல்ல நிர்வாகத்திற்கு அழகா? தற்கொலைக்கு காரணத்தை கண்டுபிடித்து அதை மாற்ற தாங்கள் தலைமையில் அரசு எடுத்த திட்டம் என்ன? எதெற்கெடுத்தாலும் மத்திய அரசு, கருணாநிதி குடும்பம் மீது வசை மாரி பொழிவதற்கு தான் உங்களது அரசு என்றால் மீண்டும் உங்களுக்கு எதற்கு பதவியும் மக்களின் வாக்குகளும்? உங்கள் பரம்பரை பகையில் அழிவது தமிழக மக்களின் வாழ்வெனில் உங்களுக்கு மீண்டும் மகுடம் எதற்கு?

சுனாமி நிவாரண பணியில் மாநில அரசு சிறப்பாக பணியாற்றியதாக சொல்லும் நீங்கள், எந்த பகுதியில் எத்தனை வீடுகளை, எத்தனை கோடி ரூபாய் செலவில், வேலைவாய்ப்பு திட்டங்களை, கல்வி, சாலைவசதி போன்ற அடிப்படை திட்டங்களை மாநில அரசின் திட்டத்தில் மட்டும் நிறைவேற்றப்பட்டன என விபரமாக சொல்வீர்களா? அதோடு தனியார் மற்றும் தொண்டு நிறுவனங்களின் பணிசார்ந்த திட்டங்களை தனியாக புள்ளிவிவரம் தருவீர்களா? நல்ல நிர்வாகத்திற்கு அழகு வெளிப்படையான தன்மை. தாங்களது அரசு இந்த விடயத்தில் வெளிப்படையாக இல்லை, காரணம் சுனாமி புனரமைப்பில் தாங்களது கட்சியினர் செய்த ஊழல் வெளிவரக்கூடாது. இந்த முறை ஆட்சியில் ஊழலில் நிற்வாகதிறனுடன் ஈடுபட்டதால் தான் பெரிதாக வெளியில் தெரியாமல் போயிற்று.

பெருந்தலைவர் காமராஜர் ஆட்சியில் வேலை பெருக்கக்கூடிய அனைத்து திட்டங்களையும் உருவாக்கினார் அவர் படிக்காத மேதை மட்டுமல்ல, அதிகாரத்திறன் படைத்த மக்கள் நலனை முன்வைத்து செயல்பட்ட தலைவர். உங்களை அந்த வரிசையில் வைத்து பார்க்க முடியவில்லை. இந்த முறை உங்களது ஆட்சியில் மணல் வியாபாரத்தில் வெளிப்படையற்ற தன்மை. மதுகொள்முதல் செய்வதில் உங்கள் தோழி சசிகலாவுக்கு சொந்தமான மிடாஸ் நிறுவனத்துடன் செய்த ஒப்பந்தங்களின் முறையற்ற தன்மை. சுனாமி நிதி பற்றிய வெளிப்படையற்ற தன்மை. காவல்துறையின் அடக்குமுறை, ரேசன் அட்டை விநியோக குழறுபடிகள் என பட்டியல் நீழுகிறது. முதல்வர் என்ற முறையில் உங்களது ஆட்சி நேர்மையானது, அதிகாரத்திறன் வாய்ந்தது என நிரூபிக்க மேற்காணும் பிரச்சனைகளுக்கு என்ன பதில் தருவீர்கள்? வழக்கம் போல மத்திய அரசின் அமைச்சர்கள், திரு.கருணாநிதி மீது வசைபாடுவதை விட்டு மக்களுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டிய கடமை உங்களுக்கு உண்டு. மக்கள் பதில் சொல்வார்களா?

திரு

மேதினம்! உரிமைகளின் பிறப்பு!

சின்ன வயதில் பள்ளிக்கு சென்று வரும் காலமது. சிகப்பு சட்டையிலிருந்த அந்த வேறுபட்ட மனிதர்களின் கொடி அசைவும், முழக்கமும் எதிரொலியாக இன்னும் மனதில்! மேதினம் வாழ்க! தொழிலாளர் ஒற்றுமை ஓங்குக! என்ற அந்த முழக்கம் புரியாத காலமது. மேதினம் என்றதும் இந்த சிகப்பு மனிதர்கள் மனதில் வந்து போனார்கள். என் நினைவலைகள் மேதின வரலாறை நோக்கி...காலப்போக்கில், கோயம்புத்தூரில் Pricol தொழிற்சாலையில் பணி செய்தவேளை மேதினம் என்பது விடுமுறை என்பதால் மனதுக்கு இனித்தது. ஆனாலும் விடுமுறைக்கான காரணம் புரியவில்லை. ஒப்பந்தவேலையில் இருந்த எனக்கும் நண்பர்களுக்கும் நிரந்தர வேலை என்பது கனவு.

இப்போதெல்லம் இந்தமாதிரி கனவு நிறைவேறாமல் பல்லாயிரம் பேர். அன்று 12 மணி நேரம் வேலைக்கு 15 ரூபாய் சம்பளம் தந்த ஆலை இன்று வளர்ந்திருக்கிறது பலரது உழைப்பை விழுங்கியபடியே!பணியில் நமக்கு இருக்கிற அனைத்து உரிமைகளுக்கும் (அடிப்படை குறைந்தபட்ச ஊதியம், பாதுகாப்பு சட்டங்கள், 8 மணி நேர வேலை வரையறை, ஓய்வூதியம், பணிபாதுகாப்பு முதலியன) அடைப்படி காரணம் மேதினம்! வருடம் ஒருமுறை வரும் இந்த நாள் தேர்திருவிழா மாதிரி நம் மக்களை சென்றடையவில்லை. இது ஒரு தனி வரலாறை உலகில் உருவாக்கிய நினைவு நாள். 1886 இல் அமெரிக்காவின் சிக்காகோ நகரில் வெடித்த ஒரு வரலாற்று புரட்சி உலகில் அனைவரின் வாழ்விலும் மாற்றத்தை வழங்கியது! அப்படி என்ன நடந்தது?நீராவி எந்திரத்தின் கண்டுபிடிப்பு உலகில் புதிய எந்திரங்களையும், தொழிற்கூடங்களையும் உருவாக்கியது. தொழிற்புரட்சி இந்த உலகில் அதிரடி மாற்றங்களை வழங்கிய காலமது. ஆலைகள், சுரங்கங்கள் என எங்கும் புது உருவாக்கங்களால் உலகம் வேகமாக சுழன்றது. வேலை, உற்பத்தி பெருக்கம் என உலகம் வேகமாக சுழன்ற வேளை குடும்பங்களில் அதன் தாக்கம் இருந்தது. எல்லோரும் 16, 18 மணி நேரம் வரை சுரங்கங்களிலும், ஆலைகளிலும் கடுமையாக உழைத்தனர். அப்போதெல்லம் கழைப்புடன் வேலையை விட்டு வரும்வேளை குழந்தைகள் நித்திரையில் இருப்பார்கள். இப்படியே காலங்கள் ஓடியத்தால் பல குழந்தைகளுக்கு தனது வீட்டுக்கு வரும் அந்த மனிதர் (அப்பா) யார் என்றே தெரியவில்லை. பாசத்தை பகிர்ந்துகொள்ளும் வாய்ப்பில்லாமல் போனது. உறவுகளோடு கலந்து வாழவும், ஓய்வு எடுத்துக்கொள்ளவும் வாய்ப்பு இல்லாமல் இயந்திரம் போன்ற வாழ்க்கையானது. ஆலை நிர்வாகமும், முதலாளிகளும் உற்பத்தி, இலாபம் என்பதில் மட்டும் கவனமாக இருந்தனர்.வேலை நேரத்தை குறைக்கவேண்டும் என பல போராட்டங்கள் நடந்தும் அந்த குரலுக்கு செவிசாய்க்காமல் அடிமைத்தனமான அணுகுமுறைகள் தொடர்ந்தன.

வேலைநேரம் வரையறுக்க கேட்டு 1886 மே 1இல் அமெரிக்காவின் பல பகுதிகளிலுமாக சுமார் ஆறு லட்சம் தொழிலாளர்கள் வேலைநிறுத்தம் செய்தனர். அதன் ஒரு கட்டமாக 8 மணி நேரம் வேலை என்ற கோரிக்கையை முன் வைத்து சிக்காகோ நகரில் "மெர்க்காமிக் ஹார்வெஸ்ட் ஒர்க்ஸ்" என்ற ஆலையின் தொழிலாளர்கள் போராடினார்கள். போராட்டம் தொடர்ந்ததால் ஆலை மூடப்பட்டது, துப்பாக்கி தோட்டாக்கள் தொழிலாளர்களை கொன்றுகுவித்தது. அந்த அடக்குமுறையில் பிறந்தது 8 மணி நேரம் என்ற உரிமை! வடிந்த குருதியுடன் உயிர் சாயும் வேளையில், உதிரத்தில் தோய்த்து கரம் உயர்த்தி முழக்கமிட்ட அந்த மாமனிதர்களால் நமது உரிமைகள் பிறந்தன. அதில் ஒரு உரிமை தான் 8 மணி நேரம் வேலை என்ற உரிமை கிடைத்தது. சிகப்பு சிந்தனையின் தொடக்கமும், சிகப்பு கொடி உருவான வரலாறும் இதுவே.

மேதினம், 8 மணிநேரம் வேலை என்பது பொதுவுடமை கொள்கையாளர்களுக்கு (கம்யூனிஸ்டு) மட்டுமானதல்ல, எல்லா தொழிலாளர்களுக்கும் கிடைத்த உரிமை.இன்று அந்த உரிமைக்கு என்ன ஆகி இருக்கிறது? கட்டாய அதிகநேர வேலை (ஓவர் டைம்) உலக தொழிலாளர் அமைப்பின் (International Labour Organisation) நெறிமுறைகளும், விதிகளும் (abolish Forced Overtime convention) தடை செய்துள்ளது. நடைமுறையில் இந்த உரிமை எப்படியிருக்கிறது? பல நாடுகளில் 12-16 மணி நேரம் வேலை என்பது இன்றைய வழக்கமாக இருக்கிறது. தொழிலாழர்களின் பல உரிமைகள் (ஓய்வு ஊதியம், சேமநல நிதி, விடுப்பு, காப்பீடு, பணிபாதுகாப்பு, மருத்துவ வசதி, பேறுகால விடுப்பு, பணியில் பெண்ணுக்கு சம உரிமை, பறிக்கப்பட்டு வருகிறது. அடிப்படை உரிமையான தொழிற்சங்கம் அமைக்கும் உரிமை மறுக்கப்படுகிறது.

பல நிறுவனங்கள் தங்களது இலாபத்திற்காக தொழிலாளர் உரிமையை மறுத்து ஒரு பகுதியிலிருந்து மற்றொரு பகுதிக்கு ஆலைகளை மாற்றி வருகிறது. பல இலட்சம் தொழிலாளர்கள் இதனால் பாதிப்படைந்து வருகிறார்கள். தாய்லாந்து, இந்தோனேஷியா, இலங்கை, இந்தியா என பல வளரும் நாடுகளில் தொழிலாளர்களது உரிமையை நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் பறித்து வருவது அனைத்தும் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள்.

உரிமைகளை பெறுவதென்பது எளிதானதல்ல! கிடைத்த உரிமையை பாதுகாப்பது வளரும் தலைமுறைக்கும், வருங்கால உலகுக்கும், வேலை அமைப்பு முறைக்கும் வழங்கும் பாதுக்காப்பாக அமையும்! நிரந்தரமற்ற தன்மையால் பாதிக்கப்பட்டு கிடக்கிற உலகின் கண்ணீரை துடைக்க நாம் என்ன செய்யபோகிறோம்? மேதினம் வாழ்க! மேதின தியாகிகள் வாழ்க! உலகமெங்கும் தொழிலாளர் உரிமை வளரட்டும்!

திரு

இன்றைய நாளின் தேவை கருதிய மீள்பதிவு இது.

மேதினமும் தொழிலாளர் நிலையும்

சூசேன், 20 வயது பெண், தன்னோடு சேர்த்து 10 பேர் தையற்கலை பயிலும் நிறுவனத்தில் கடந்த 3 ஆண்டுகளாக வேலை பார்க்கிறார். குமாசி, கானா நாட்டில் (ஆப்பிரிக்கா) இவரைப் போல பயிற்சிகளில் ஈடுபடுபவர்களுக்கு எந்த வித வருமானமோ, ஊதியமோ வழங்கப்படுவதில்லை. உணவு, தங்குமிடம், போக்குவரத்து அனைத்திற்கும் உறவினர்களை சார்ந்து வாழவேண்டிய நிலை. சுமார் 3000 ரூபாய் கூட பெறுமதியில்லாத தையல் எந்திரம் வாங்க இவர்கள் ஆசைப்படுவது ஒரு நிறைவேறா கனவு.

டேவிட், 25 வயது, வேலைதேடி பல நேர்காணல்கள், திறனுக்கான பயிற்சிகள் என அலைந்தும் பல வருடங்களாக வேலையில்லாமல் ஆஸ்திரேலியாவில் இருக்கிற ஒரு இளைஞன். அரசு கொடுக்கிற வேலையில்லா கால நிவாரணத்தை நம்பியே வாழ்க்கை. அந்த நிவாரணத்தையும் அரசின் பொருளாதார கொள்கைகள் பறித்து வருகிறது. எதிர்காலம் என்ன ஆகுமோ தெரியாத கவலை இவருக்கு.

ஹூலியோ, 24 வயது, பராகுவே நாட்டில் (அமெரிக்கா கண்டம்) வேலையில்லா இளைஞன். இவரது அண்ணா ஒரு நிறுவனத்தில் வேலை பார்க்கும் போது அவரது உரிமைகளுக்காக குரல் கொடுத்தார் என்பதால், ஹூலியோவுக்கு வேலை மறுக்கப்பட்டது.

இங்கா, 26 வயது பெண், பெல்ஜியம் நாட்டில் ஒரு உணவு விடுதியில் வேலை செய்கிறார். அதிக வெப்பம் நிறைந்த பகுதியில் பாதுகாப்பற்ற, கடினமான சூழலில் இவரது வேலை. இவர் வேலை செய்கிற நிறுவனம் தொழிலாளர் பாதுகாப்பிற்கான எந்த நடவடிக்கையிலும் ஈடுபடவில்லை. இங்காவின் கைகளில் நிரம்பியிருக்கிற காயங்கள் வேலைத்தள விபத்துகளுக்கு சாட்சியாக இருக்கிறது.

துசாந்த் மற்றும் பரிவள இருவரும் 21 வயது நிரம்பிய இளைஞர்கள். இலங்கையில் சுமார் 20 உணவு விடுதிகள் நடத்துகிற "நீலகிரிஸ்" நிறுவனத்தின் கொழும்பு கிளையில் இவர்கள் பணிபுரிகிறார்கள். மாதம் 800 இந்திய ரூபாய் ஊதியம் என வேலையில் சேர்க்கப்பட்ட இவர்களுக்கு 600 ரூபாய் மட்டுமே கிடைக்கிறது. எந்த வித சமூக பாதுகாப்பு திட்டமும் இவர்களுக்கு இல்லை. இந்த உணவு விடுதியில் அதிக நேரம் வேலை செய்ய நிர்பந்திக்கப்படுகிறார்கள். அதிக நேர உழைப்பிற்கான ஊதியம் வழங்கப்படுவதில்லை. தினமும் அதிகாலை 4.30 மணி முதல் இரவு 11.30 வரை தொடர்ந்து வேலை செய்யும் இவர்கள் 60 பேருக்கு தங்க ஒரே அறை.

கோடிக்கணக்கான இளையோர் (ஆண்களும், பெண்களும்) உலகமெங்கும் (வளர்ந்த மற்றும் வளரும் நாடுகளில்) இந்த மாதிரியான நிலையை சந்திக்கிறார்கள். பகுதிநேர வேலை, ஒப்பந்த வேலை, அமைப்புசாரா துறை, ஏற்றுமதி சார்ந்த தொழில், வீடுகள், விடுதிகள், கட்டிட வேலை, விவசாயம், பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் போன்றவற்றில் இவர்கள் பணிபுரிகிறார்கள். சமூக பாதுகாப்பு திட்டங்களான மருத்துவ வசதி, பேறுகால விடுப்பு, ஓய்வு கால உரிமைகள், விடுமுறைகள் என்பவை இவர்களுக்கு முழுமையாக இல்லை. ஒப்பந்த வேலைகளிலும், ஏற்றுமதி சார்ந்த வேலைகளிலும் ஈடுபடுபவர்களுக்கு தொழிற்சங்கத்தில் சேர உரிமையில்லை. வீட்டுவேலைகள், பூக்களை வளர்க்கிற பண்ணைகள், ஏற்றுமதி சாந்த நிறுவனங்களில் பணிபுரிகிற பெண்கள் பாலியல் துன்புறுத்தல், பாலியல் கொடுமை, வன்முறை போன்றவைகளுக்கு ஆளாக்கப்படுகிறார்கள். நல்ல வாழ்க்கை, ஊதியம் என ஆசை காட்டப்பட்டு கடத்தப்படுகிற இளம்பெண்கள் பெரும்பாலும் பாதுகாப்பற்ற நிலையில் பாலியல் தொழிலில் தள்ளப்படுகிறார்கள். வாழ்க்கை ஆதாரங்களை தேடி நகரங்களுக்கும் பிற நாடுகளுக்கும் செல்லுகிற இடம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்கள் அதிகமான நெருக்கடிகள், புறக்கணிப்பு, சுரண்டல், மோசடிகளுக்கு பலியாகிறார்கள்.

சுமார் 120 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் 8 மணிநேர வேலை என்ற அடிப்படை கோரிக்கைக்கான போராட்டம் சிக்காகோவில் நடந்ததன் விளைவு, 8 மணி நேர வேலை என்பது சட்டரீதியான உரிமையானது. இந்த போராட்ட வரலாறு தான் மேதினமாக உருவெடுத்தது. 1919ல் உலக தொழிலாளர் அமைப்பு உருவாக்கிய முதல் ஒழுங்குமுறை 8 மணிநேர வேலை பற்றியது. 120 ஆண்டுகளுக்கு பின்னர் இந்த மேதினத்தில் தொழிலாளர்களுக்கான வேலை நேரம் என்ன என்பது சிந்திப்பது நமது கடமை. உலகமெங்கும் அதிகநேர வேலை செய்ய தொழிலாளர்கள் நிர்பந்திக்கப்படுகிறார்கள். அரசாங்கங்கள் வேலை நேரத்தை முறைப்படுத்த எந்த நடவடிக்கைகளும் எடுக்காமல் இருக்கிறது. அதே வேளையில் வேலையில்லாதவர்கள் எண்ணிக்கை அதிகமாகிறது. அடுத்த 8 ஆண்டுகளில் சுமார் 100 கோடி புது பணியிடங்கள் உருவாக்கினால் மட்டுமே உலக அளவில் வேலையில்லா திண்டாட்டத்தை எதிர்கொள்ள முடியும். இதற்கு வேலை நேரத்தை வரைமுறைப்படுத்தல் அவசியமாகிறது.

உலகமயமாக்கல் பொருளாதாரம் மக்களின் வாழ்க்கை, வேலை அனைத்தையும் பாதுகாப்பற்ற நிலைக்கு தள்ளியிருக்கிறது. கல்வி, குடிநீர், மின்சாரம், போக்குவரத்து, மருத்துவ வசதி என அனைத்தும் தனியார் மயமாக்கப்பட்டு, ஏழைகளை வளர்ச்சியிலிருந்து புறந்தள்ளியிருக்கிறது. ஒரு சாரார் மட்டுமே வளர்வதற்கான திட்டங்கள் வளர்ச்சி திட்டங்கள் என பெயரிடப்பட்டு பாமர மக்களின் வாழ்வை அழிக்கும் கொள்கைகள் ஊக்குவிக்கப்படுகிறது. வசிப்பிடம் இல்லாதவர்கள், வேலையில்லாதவர்கள், வறியவர்கள் என இல்லாதவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகிக் கொண்டே போகிறது.

காலதாமதம் செய்யாமல் சமூக பாதுகாப்பு திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்தி புறக்கணிக்கப்பட்டவர்களை பாதுக்காப்பது ஒவ்வொரு நாட்டின் முக்கிய கடமை.

சர்வதேச தொழிலாளர் பாதுகாப்பு வரைமுறைகள் விதிமுறைகளை சட்டரீதியான உரிமையாக்கி அவற்றை நடைமுறைப்படுத்துவது தொழிலாளர் வாழ்வில் பாதுகாப்பை தரும். இதை செய்ய அனைத்து நாடுகளின் அரசுகளும் முன் வரவேண்டியது இக்காலகட்டத்தில் மிக முக்கியமானது. தொழிலாளர் பாதுகாப்பின் வழியாக தான் நிரந்தர மற்றும் பாதுகாப்பான உற்பத்தியையும் பொருளாதாரத்தையும் உருவாக்க முடியும்.

வேலை நேரத்தை 6 மணி நேரமாக குறைத்து (ஊதியம் மற்றும் பாதுகாப்பு திட்டங்களை குறைக்காமல்) நடைமுறைப்படுத்தி புதிய வேலைகளை உருவாக்குவதன் மூலம் வேலைவாய்ப்பை பெருக்கலாம். இன்றைய எந்திரமயமாக்கப்பட்ட சூழலில் வேலை நேர குறைப்பு உற்பத்தி திறனை பெருக்கவும், தொழிலாளர் மனநிலை மற்றும் அறிவுத்திறனை வளர்க்க உதவும். இவை அனைத்தும் வளர்ச்சியை நோக்கியதாக அமையும்.

இவற்றை செய்ய அரசுகளும், நிறுவனங்களும் முன்வருமா? இவர்களை செயல்பட வைக்கும் கடமை மீண்டும் தொழிலாளர் வர்க்கத்திடம். ஒன்று சேருவோம் மேதினத்தில்! உரிமைகளுக்கு குரல் கொடுப்போம்!! மேதினம் வாழ்க! மேதின தியாக வீரர்கள் தந்த ஊக்கம் வெற்றியை தேடி தரட்டும்!!!

திரு

நடுநிலையும் தினமலர் நாளிதழும்

தினமலர் பத்திரிக்கையின் நடுநிலை பற்றி இன்று வந்த வலைப்பதிவுகள் படித்த பின்னர் சில பழைய நினைவுகளும் வருகிறது.

1980களின் இறுதியில் திடீரென தமிழகம் முதல் உலகமெங்கும் தமிழர்கள் மத்தியில் பரபரப்பு தோன்றியது. காரணம் தினமலர் வெளியிட்ட 'உண்மை உண்மையைத் தவிர வேறில்லை' பாணியிலான ஒரு செய்தி. அந்த செய்தி விடுதலைப் புலிகள் தலைவர் பிராபகரன் அவரது தளபதிகளில் ஒருவரால் கொல்லப்பட்டதாக முதல் பக்கத்தில் வெளிவந்தது. இந்த செய்தியை முதலில் வெளியிட்டது தினமலர் என அறிவிப்பு வேறு. மறுநாள் பத்திரிக்கையில் பிரபாகரன் அன்றைய தினமலர் பத்திரிக்கையை கையில் வைத்திருக்கும் படம் வெளிவந்ததும் இந்த முறை தினமலரில் அல்ல. இந்த உறுதிப்படுத்தாத செய்தியை ஒரு போராளி இயக்கத் தலைவரை பற்றி வெளியிட தினமலருக்கு வந்த அவசரம் என்னவோ? இன்னும் விளங்கவில்லை! அதற்கு வருத்தம் தெரிவித்ததா தினமலர்? பத்திரிக்கை தர்மம் இது தான்!

பாபர் மசூதி x இராமர் கோவில் பிரச்சனையில்ம் தடையை மீறி திரு.அத்வானி அவர்கள் இரதயாத்திரை சென்ற போது பீகார் அரசால் கைது செய்யப்பட்டார். கலவரம் வருமோ? என்ன நடக்கப் போகிறதோ என நாடே பதட்டத்தில் இருந்தது. அந்த அந்திசாயும் வேளை தினமலர் வழக்கத்தை மீறி மாலைப்பதிப்பு வெளியிட்டு இலவசமாக தமிழகத்தின் மூலை முடுக்கெல்லாம் வீசியது. தொடர்ந்து மக்கள் மனங்களில் வெறி பரவியது.

தினமலர் தலைப்பில், செய்திகளில் இருக்கிற ஆதிக்க எண்ணமும், அவசரக் குடுக்கைத் தனமான கருத்து திணிப்புகளும் என்று தான் முடிவுக்கு வருமோ? சார்புத்தன்மையிலிருந்து விலகும் வரை தினமலருக்கு நடுநிலை நாளிதழ் என்ற அடைமொழி அவசியமா?

அதுவரை, எழுதுகோலின் அடையாளத்தை சிதைக்கும் வரிசையில் தினமலரும் ஒரு ஊடகம் அவ்வளவே!

மதத்தை வேரறுத்த தோள்சீலைப் போராட்டம்

உன் சாதி என்ன? எத்தனை பேர் உனக்கு ஆதரவாக ஓட்டளிப்பார்கள்? சாதியின் உட்பிரிவுகளில் எத்தனை பிரிவுகள் உனக்கு ஆதரவாய் உள்ளன? என்பன போன்ற கேள்விகள் அனைத்துத் தமிழக அரசியல் கட்சிகளின் தேர்தல் வேட்பாளர்களுக்கான நேர்காணலில் கேட்கப்பட்டவை. சென்னை ஐ.ஐ.டியில் தாழ்த்தப்பட்டவர் என்பதற்காகவே ஆதிக்கச் சக்திகளால் பந்தாளப்படும் பேராசிரியர் வசந்தா கந்தசாமி, தமிழகச் சாதிய ஒடுக்குமுறையின் கோரமுகத்தைக் காட்டி நிற்கும் பாப்பாப்பட்டி, கீரிப்பட்டி, நாட்டார்மங்கலம், கொட்டகாச்சியேந்தல் ஊராட்சிகள், இந்தியக் குடியரசு நாளின் போது கொடியேற்றிய குற்றத்திற்காக தாழ்த்தப்பட்ட ஊராட்சித் தலைவருக்கு விழுந்த செருப்படிகள், மலத்தைத் தின்னச் செய்த திண்ணியங்கள், தாழ்த்தப்பட்ட சாதிக் கட்சிகளுக்கு தமிழகத்தின் பெருங்கட்சிகள் வழங்கிய தேர்தல் தொகுதி ஒதுக்கீட்டுக் கூத்துக்கள், ஆகியவை சமூக, அரசியல், பொருளாதார, பண்பாட்டுத் தளங்களில் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாய் தமிழகத்தில் நிகழும் சாதிய வன்கொடுமையின் வெளித் தெரியும் எச்சங்களாகும்.

தமிழகத்தின் உள்ளடங்கிய சிற்றூர்களில் நிலவும் சாதிய ஏற்றத்தாழ்வுகள் சில பொழுதுகளில் மட்டுமே ஊடகங்களால் வெளிக் கொணரப்படுகின்றன. சமூக அமைதி என்பதைக் காரணம் காட்டி பெரும்பாலான நிகழ்வுகள் ஆட்சியாளர்களாலும், ஆதிக்க சக்திகளால் நடத்தப்படும் ஊடகங்களாலும் திட்டமிட்டு மறைக்கப்படுகின்றன. மனுவின் வர்ணாசிரமக் கொடுமையை முன்னிறுத்திய இந்தியச் சட்டங்களும், நீதிமன்றங்களும், அதிகார மையங்களும் சாதிய அடையாளங்களை ஊக்குவிப்பதிலும், அதன் அடிப்படைக் கருத்தியலை நீர் ஊற்றி வளர்ப்பதிலும்தான் முழுமூச்சுடன் அக்கறை காட்டுகின்றன.

சாதியத்தின் கொடுங்கிளைகளை வெட்டி எறிவதற்கு, வெகு சில முற்போக்கு சக்திகள் முனைந்து போராடிக் கொண்டிருக்கின்றன. இரண்டு படி முன்னேறினால், நான்கு படிகள் பின்னே சரிகின்றன நமது முயற்சிகள். வரலாற்றின் போக்கில் ஆங்காங்கு நிகழ்ந்த பல்வேறு எதிர்க்குரல்களும், கலகங்களும் தான் சமூகத்தை இன்னும் உயிர்ப்போடு வைத்திருக்கின்றன. என்பதையும் நாம் மறந்துவிடலாகாது. எத்தனையோ தடைகள் நம்மை நிலைகுலைய வைத்தபோதும் தொடர்ச்சியான போராட்டங்களும், எழுத்து மூலமான கருத்துப் பரவல்களும் ஆங்காங்கு நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன எனும் போது மாபெரும் மலையையும் மடுவாக்க இயலும் என்ற நம்பிக்கை ஒன்றுதான் முற்போக்கு இயக்கங்களையும், சக்திகளையும் இன்னும் இயங்கச் செய்து கொண்டிருக்கிறது; இனியும் இயங்கச் செய்யும்.

முற்போக்கான பல்வேறு செயல்பாடுகளுக்கு முன்னுதாரணமாய்த் திகழும் தமிழகம், பொது நலத்துடன் சமூக நீதிக்குப் பாடுபட்ட பல்வேறு தலைவர்களைத் தற்போது சாதிய அடையாளங்களுக்குள் அடைத்து வைத்து வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. இது நிகழ்காலத் தமிழகத்தின் அவலப்போக்கிற்கு மிகச் சிறந்த சான்றாகும். சாதிய ஏற்றத்தாழ்வுகளால் சிக்கிச் சீரழிந்து கொண்டிருந்த தமிழகம், அவ்வப்போது எதிர் கொண்ட கலவரங்களால் பல்வேறு வரலாற்றுப் பக்கங்களை தனக்குள் பதிந்து வைத்திருக்கிறது. உயிர்களை உடமைகளை உரிமைகளை இழந்து பிறந்த மண்ணில் அகதிகளாய் தமிழ்ச் சமூகத்தின் பெரும்பகுதி வாழ்ந்த கொடுமையை எண்ணிப்பார்த்தால், உயிர்போயினும் அந்தக் கொடுமை இனி ஒருக்காலும் நடக்க அனுமதிக்கக்கூடாது என்பதாகவே நமது வைராக்கியம் இரும்பு உருக்கொள்கிறது.

ஒரு காலத்தில் ஒவ்வொரு சாதியினரும் எவ்வாறு நடந்து கொள்ள வேண்டும்? எங்ஙனம் ஆடைகள் உடுத்த வேண்டும்? என்றெல்லாம் விதிகள் வகுத்து பார்ப்பதும, தொடுவதும் தீட்டு என்ற தீண்டாமைக் கொடுஞ்செயலை அங்கீகரித்து, அவற்றுக்கு அரச மரியாதையை அளித்த மன்னர் இராஜதானிகளும் இருந்தன. எண்ணற்ற அடக்குமுறைகள் தமிழகத்தில் நிழ்ந்த காலம் ஒன்றுண்டு. அதுபோன்ற சாதியக் கொடும் வரலாற்றுத் தடங்களில் ஒன்றுதான் இன்றைய குமரி மாவட்டத்தில் 18-19ஆம் நூற்றாண்டுகளில் நடைபெற்ற தோள்சீலைப் போராட்டம்.

18ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும், 19ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலும் மிகப் பெரும் மக்கள் போராட்டம் அன்றைய கேரளப் பகுதியிலிருந்த தென் திருவிதாங்கூரிலும், தமிழக எல்லைப் புறத்திலும் நடைபெற்றது. சாணார் என்றழைக்கப்பட்ட நாடார் சாதி மக்கள் நம்பூதிரிகள், நாயர்கள், வேளாளர்கள் உள்ளிட்ட ஆதிக்க சாதிகளால் கடுமையான இன்னலுக்கும், ஒடுக்குமுறைக்கும் ஆளாக்கப்பட்டனர். இந்து உயர் சாதி மக்களிடம் ஒடுக்கப்பட்ட இந்து வகுப்பினரான பள்ளர், பறையர், புலையர், ஈழவர் ஆகியோர் எத்தனை அடி தூரத்திலிருந்து நின்று பேச வேண்டும் என்றெல்லாம் அடிக்கணக்கு வைத்து தீண்டாமையைப் போற்றி இருக்கிறார்கள். சாணார் போன்ற கண்ணில் படக்கூடாத சாதி மக்களும் இருந்திருக்கிறார்கள். (உலகில் எங்கும் இப்படி ஒரு கொடுமை நடந்தது கிடையாது. இனி நடக்கவும் கூடாது) ஆதிக்க சாதிகளால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட இந்தத் தீட்டுத்தூரத்தை எவரேனும் மீறினால் கடுமையான தண்டனைக்கு ஆளாக்கப்பட்டார்கள்.

இதில் கொடுமையான இன்னொரு விசயம் என்னவென்றால், பனந்தோப்புகளைச் சொந்தமாக வைத்துள்ள, வசதி படைத்த சாணார்கள், தங்கள் தோப்புகளில் கூலி வேலை செய்யும் சாணார்களை மேல் சாதி ஆதிக்க மனப்பான்மையிலேயே நடத்தி வந்தனர் என்பதும் இங்கு குறிக்கத்தக்கது. இதனை சாமித்தோப்பு அய்யா வைகுண்ட சாமி தனது அகிலத்திரட்டில், துரியோதனனும், பஞ்சவரும் சேர்ந்து ஒரு வயிற்றில் பிறக்கக் கண்டேனே சிவனே ஐயா என்று வேதனையோடு பதிவு செய்திருக்கிறார். சாதி ஒடுக்குமுறையோடு வர்க்க ஒடுக்கு முறையும் சேர்ந்ததன் காரணமாக, தமிழகத்தின் பிற பகுதிகளில் வசித்த சாணார் சமூக மக்களைக் காட்டிலும் பல மடங்கு இழிவான நிலையிலேயே குமரி மாவட்டச் சாணார்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். கீழ்ச்சாதி என்று சொல்லப்பட்டவர்கள் அரசாங்கத்திற்கு சம்பளமின்றி வேலை செய்தாக வேண்டும் என்று திருவாங்கூர் அரசாங்கம் 1814ல் உத்தரசே போட்டது.

திருவிதாங்கூர்ப் பகுதிகளில் வாழ்ந்த சாணார் சமூக மக்களின் உழைப்பு அதிகார வர்க்கத்தினரால் மிகக் கொடுமையான அளவில் சுரண்டப்பட்டது. கூலி மறுக்கப்பட்ட அடிமைகளாய் சாணார்கள், விலங்குகளை விடக் கேவலமாக வாழ்ந்தனர். அரசுக்கும், ஆதிக்க சாதிகளுக்கும் அடங்க மறுத்தவர்கள் கடுமையான தண்டனைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டனர். உழைப்பிற்கான ஊதியத்தை தர மறுக்கின்ற வேலையை ஊழியம் என்று அழைத்து அவ்வேலைகளையெல்லாம் சாணார் மக்களைச் செய்யப் பணித்தனர். இதனை உப்பு ஊழியம் என்றும், அரசு அலுவலகங்களில் எழுதுவதற்காக வழங்கப்படுகின்ற பனை ஓலைகளை இலவசமாகத் தருகின்ற வேலைக்கு ஏட்டோலை ஊழியம் என்றும் அழைத்து அந்த வேலைகளையெல்லாம் சாணார் மக்களைச் செய்ய வைத்தனர். அது மட்டுமன்றி, கோயில்களில் எண்ணெய், விளக்குத்திரி கொடுக்கின்ற ஊழியம் உட்பட பல்வேறு ஊழியங்களைப் பட்டியலிடலாம். உழைக்கின்ற சாணார் சமூக மக்கள் குடைப்பிடிக்கக்கூடாது, செருப்பு அணிதல் கூடாது, மாடி வீடு கட்டக்கூடாது, தங்க நகைகள் அணியக் கூடாது, பெண்கள் தங்களது மார்பினை மேலாடைகளால் மறைக்கக்கூடாது, முழங்காலுக்குக் கீழே உடுத்தக்கூடாது, பசு மாடுகள் வளர்க்கக்கூடாது என்று பல்வேறு கூடாதுகளுக்கு ஆளாக்கப்பட்டனர். இதற்கு பணக்கார சாணார்களும் உடந்தையாக இருந்தனர்.

18ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலகட்டங்களில் திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் வரிவசூல், நீதி, நிர்வாக முறைகளில் பெரும்பாலும் நாயர்களே இருந்தனர். வானாளாவிய அதிகாரத்தின் காரணமாய், அடித்தட்டு மக்களை ஒடுக்குவதில் பல்வேறு முயற்சிகளை மேற்கொண்டனர். அதிலொன்றுதான் வரி. உயிரோடு வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்கள் வரி செலுத்த வேண்டும். இதற்குத் ‘தலைவரி’ என்று பெயர். தப்பித் தவறி எவரேனும் தொழில் செய்தால் அதற்குத் தொழில் வரி. பெண்கள் மேலாடை அணிந்து வருவதற்கு ‘தலைவரி’ என்று பல்வேறு வரிகளை ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மீது திணித்து அவர்களின் வாழ்வியலைக் கேள்விக்குள்ளாக்குவதில் முனைந்து நின்றார்கள் இந்து ஆதிக்க சாதியினர்.

வழக்கமாகத் திருவிதாங்கூரில் உயர்ந்த அந்தஸ்துடையவர்களின் முன்னிலையில் தாழ்ந்த அந்தஸ்துடையவர்கள் மரியாதையின் அடையாளமாகத் தங்கள் மார்பைத் திறந்து போடுவது வழக்கம். சாதி வரிசையின் நீண்ட படிகளில், உதாரணத்துக்கு நாயர்கள், நம்பூதிரி பிராமணர்களின் முன்னிலையில தங்கள் மார்பைத் திறந்து போட்டார்கள். பிராமணர்களோ தெய்வங்களின் முன்னிலையில் தங்கள் மார்பைத் திறந்து போட்டார்கள்.... இந்த வழக்கத்தின்படி மற்ற தாழ்ந்த சாதிகளைப் போல நாடார்களும் எந்த நேரத்திலும் தங்கள் மார்பை மூடுவதினின்றும் தடுக்கப்பட்டார்கள்... நாடார் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் உரிய உடை அரையில் முழங்கால் வரை ஒரு முரட்டுத் துணியைச் சுற்றிக் கொள்ளுவதாகும் (ஹாட்கிரேவ் 59, தெற்கிலிருந்து என்ற நூலில்) 1829ஆம் ஆண்டு சாணார் சமூகப் பெண்கள் மேலாடை அணியக் கூடாது என்று திருவிதாங்கூர் அரசாங்கமே உத்தரவிட்டது.

1801 முதல் 1809 வரை திருவாங்கூர்த் தளவாயாக இருந்த வேலுத்தம்பி, அடித்தட்டு மக்களின் மேம்பாட்டிற்காக எண்ணற்ற பணிகளைச் செய்தார். தன்னுடைய எல்லாவிதமான போராட்டங்களுக்கும் பொது மக்களின் ஒருங்கிணைப்பையே பெரிதும் நம்பினார். இதனால் மக்கள் ஒன்றுபட்டுப் போராடும் எண்ணத்தை வளர்த்துக் கொண்டனர். இந்த எண்ணம் பின்னர் நடைபெற்ற பல்வேறு போராட்டங்களுக்கு உந்து சக்தியாக இருந்தது. நாடார் சமூகத்தினரும், இதர ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினரும் அணி திரண்டனர். ஆதிக்க சக்திகளின் எல்லைக் கோடுகள் தகர்த்தெறியப்பட்டன. இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் ஆரியர் படையெடுப்பால் நிகழ்த்தப்பட்ட வர்ணாசிரமக் கொடுஞ்சட்டங்கள், இசுலாமியர்கள், பிரெஞ்சுக்காரர்கள், டச்சுக்காரர்கள், போர்த்துக்கீசியர்கள், ஆங்கிலேயர்களின் படையெடுப்புகளால் மிகப் பெருமளவில் ஆட்டம் கண்டன. அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்க்கையில் மேற்கண்டவர்களின் படையெடுப்பால் சற்றேனும் மாற்றம் நிகழ்ந்தது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

வெள்ளை ஏகாதிபத்தியத்தால் இந்தியா பல்வேறு இன்னல்களுக்கு ஆளானபோதிலும், அவர்கள் காலத்தில் அடித்தட்டு மக்களின் ஒடுக்குமுறைகளுக்கு சிற்சில நேரங்களில் தீர்வுகள் கிடைத்தன என்பதும் மறுக்க முடியாத உண்மை. கிறித்தவத்தைப் பரப்பும் முகத்தான் இந்தியா வந்திருந்த கிறித்தவ மிஷனரிகள், சாதிய வன்கொடுமையின் கோரத்தாக்கத்தால் நிலைகுலைந்திருந்த மக்களுக்கு ஆதரவாய்க் குரலெழுப்பினர். அவர்களின் தேவாலயங்களும், பள்ளிகளும் உரத்துக் குரல் கொடுத்தன. 1812இல் திருவிதாங்கூரில் ஆங்கிலப் பிரதிநிதியாகப் பணியாற்றிய கர்னல் மன்றோ ‘கிறிஸ்தவராக மாறிய பெண்கள்’ மற்ற தேசக் கிறிஸ்தவப் பெண்களைப் போலத் தாங்கள் மார்பை மறைத்துக் கொள்ள உரிமை அளிக்கும் என்ற ஆணையைப் பிறப்பித்து, சாணார் பெண்களின் சமூக மறுமலர்ச்சிக்க வித்திட்டார். மிஷனரிகளின் அணுக்கமான தன்மையினாலும், அன்புக் கருணையாலம் ஈர்க்கப்பட்ட மக்கள் இந்து மதத்திலிருந்து வெளியேறி கிறித்தவ மதத்தைத் தழுவினர். கொத்துக் கொத்தாய் நிகழ்ந்த இந்த மத மாற்றமே சாணார் மக்களுக்கும், இந்து மதத்திலிருந்த சாணார்களுக்கும் தீர்வாய் அமைந்தன. இதன் பயனாக கிறித்தவ மதத்தினைத் தழுவாத இந்துச் சாணார் பெண்களுக்கும் துணிச்சல் பிறந்தது. துணிந்து அவர்களும் மார்பை மறைத்து தோள் சீலை அணியத் தலைப்பட்டனர்.

தாங்கள் வகுத்திருந்த விதிகளும், தங்களது ஆதிக்கமும் கண் முன்னே சிதைவதைக் கண்ட நாயர்கள் 1828ஆம் ஆண்டு பெரும் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தனர். கிறித்தவத்திற்கு மதம் மாறிய நாடார்களை அச்சுறுத்தினர். தோள் சீலை அணிந்து கொண்டு வரும் பெண்களின் ஆடைகள் கிழித்தெறியப்பட்டன. அடித்து உதைக்கப்பட்டார்கள். கிறித்தவ நிறுவனங்கள் பெரும் அச்சுறுத்தலுக்கு ஆளாக்கப்பட்டன. திருவிதாங்கூர் அரசு ஆதிக்க சாதிகளின் அடிவருடியாகவே இருந்து நாடார்களுக்கு எதிராகப் பல்வேறு ஆணைகளைப் பிறப்பித்த வண்ணம் இருந்தது. நாடார்களிடம் பீறிட்டெழுந்த சுதந்திர உணர்விற்கு முன்பாக அரசின் அடக்குமுறைகள் பிசுபிசுத்துப் போயின. இதன் விளைவாக ஒடுக்கப்பட்டு வாழ்ந்த பிற இந்து சாதிப் பெண்களும் மேல் சாதி இந்துப் பெண்கைளப் போன்றே ஆடைகளை அணியத் தொடங்கினர். தொடர்ச்சியான போராட்டத்தின் விளைவாக 1855ஆம் ஆண்டு திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானம் அடிமை முறையை ஒழித்து சட்டம் இயற்றியது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

“பறையனைத் தொட்டால் தீட்டு, சாணானைப் பார்த்தாலே தீட்டு” என்று சொல்லி அடக்குமுறையின் உச்சத்தில் கிடத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த நாடார் சமூகம் எண்ணற்ற தடைகளைக் கடந்து இன்று பல்வேறு தளங்களில் தன்னை சமூக வளர்ச்சிக்கான காரணியாக நிரூபித்துக் கொண்டிருக்கிறது. தமிழகத்தின் தற்போதைய சூழலில் சாதிய வன்கொடுமைகள் ஆங்காங்கு அரங்கேறிய வண்ணம் இருக்கின்றன. வடுக்களாய்க் கிடக்கும் நாடார் சமூக மக்களின் வேதனைகள், பிற சமூகத்தையும் கைதூக்கி மேம்படுத்துவதில் காட்டப்படுமேயானால், சமத்துவ சமூகம் மலர்வதற்கு மாபெரும் பங்களிப்பாக அமையும். சாதிகளற்ற தமிழ்ச் சமூகம் உருவாவதற்கு அனைத்து சாதியினரும் பங்களிப்பார்களேயானால், வர்ணாசிரமக் கொடுங்கோட்டை தகர்த்தெறியப்படும். சாதிகளற்ற சமூகம் அமைப்பதென்பது நமது தொலைநோக்குச் செயல்திட்டம்.

ஆனால் அதே சமயத்தில் சமூகத்தின் அடித்தட்டில் உழன்று கொண்டிருக்கும் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினர் எல்லாவித உரிமைகளுக்கும் உடமைப்பட்டவர்களாக உருவாக்க வேண்டிய பெருங்கடமை தமிழ்ச்சாதிகளுக்கு இருக்கிறது என்பதை நாம் மறந்துவிடக்கூடாது. ஒரு காலத்தில் கோவிலில் கடவுளை வழிபட உரிமை மறுக்கப்பட்ட ஒரு சமூகம் இன்று தாங்கள் கட்டிய கோவில்களில் யாரால் தங்களின் கடவுளை வழிபடும் உரிமை மறுக்கப்பட்டதோ, அந்த பிராமணர்களையே அர்ச்சகராக வைத்துக் கொண்டு அவர்கள் மூலம் கடவுளை வழிபடுவது போராடிய வரலாற்றை மறப்பதாக உள்ளது. இது மிகவும் வேதனை தரும் ஒன்றாகும். நாமெல்லாம் அறிவார்ந்தவர்கள். உண்மையான முகங்களையும், கோரத்தை மறைத்துக் கொண்டிருக்கும் முகமூடிகளையும் அடையாளம் கண்டு உணரத் தொடங்கினால், சாதிகளற்ற தமிழினத்தின் தலைநிமிர்வு என்பது வெகு விரைவில் சாத்தியமே.

மேலாடை மீண்ட வரலாறு

சாணார், ஈழவர், காவேரிநாவிதர், பறையர், புலையர், சாம்பவர், வள்ளுவர், சேரமர் போன்ற சாதிகளில் உள்ள பெண்கள், மேலாடை அணிவதிலிருந்து இந்து ஆதிக்க சாதிகளான நம்பூதிரிகள், நாயர்கள், வேளாளர்கள், தமிழ்ப் பார்ப்பனர்களால் தடை செய்யப்பட்டனர். அரசில் பெரும் பொறுப்பு வகிக்கும் அதிகாரிகள் மற்றும் தலைவர்கள் முன்பு திறந்த மார்போடுதான் இருக்க வேண்டும். எக்காரணத்தை முன்னிட்டும் மேலாடை கொண்டு மூடுவது சாதிக் குற்றமாகக் கருதப்பட்டது. தாழ்த்தப்பட்ட இந்துச் சாதியினர் இந்துக் கோயில்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய ஊழியங்களை கிறித்தவ மதத்திற்கு மாறினாலும் கூடச் செய்தாக வேண்டும் என்பதைச் சட்டமாகவே வலியுறுத்தினர். மேற்காணும் இரண்டு ஒடுக்குமுறைகளும் தான் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களிடையே பெரும் எழுச்சியைக் கொண்டு வந்ததாக திருவிதாங்கூர் வரலாற்றாசிரியர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர்.
சமூகத்தில் பெரும் மரியாதைக்குரிய ஒரு மனிதரிடம் ஒரு பெண் தனது மார்பைக் காட்டுவது என்பது அந்நபருக்கு சமூகம் அளிக்கும் மரியாதையாகவே கருதப்பட்டது என்று சாமுவெல் மேட்டீர் திருவிதாங்கூரின் இயல்பு வாழ்க்கை என்ற நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார். 1865இல் திருவிதாங்கூர் மன்னர் ஆயில்யம் திருநாள் வெளியிட்ட அரசு ஆவணம் ஒன்றில், நாயர் பெண்கள் அரசாங்க அலவலர்களைக் கண்டு உரிமையைப் பெறுவதற்கு நடைபெற்ற போராட்டங்களை 1822-23, 1823-30, 1855-59 என மூன்று காலகட்டங்களாகப் பிரித்துக் காட்டுகிறார் வரலாற்றாசிரியர் கே.ஏ.ஜார்ஜ். 1822 மே மாதம் தேவாலயத்திற்கு மேலாடை அணிந்து சென்ற பெண்ணைத் தடுத்து சிலர் கிண்டல் செய்தனர். இதனை எதிர்த்து நிகழ்ந்த கலவரத்தால் மீட் பாதிரியார் திருவிதாங்கூர் ரெசிடென்டுக்கு விண்ணப்பம் செய்தார். பத்மநாபுரம் நீதிமன்றத்தில் விசாரணைக்காக வந்த இவ்வழக்கில் கிறித்தவப் பெண்கள் மட்டும் மேலாடை அணியலாம் என்று தீர்ப்புக் கிடைத்தது.

இரண்டாவது கலவரமும் கிறித்தவப் பெண்களுக்கு எதிராகவே நடைபெற்றது. இதற்கு எதிராய்க் குரலெழுப்பிய மீட் பாதிரியாரைக் கொலைசெய்ய பெரும் ஆயுதங்களுடன் ஒரு கும்பல் புறப்பட்டுச் சென்றது. முடிவில் முதலில் வழங்கப்பட்ட நீதிமன்றத் தீர்பபை ஒட்டியே மதத்திற்குச் செல்வதில் தடையில்லை என்பதையும் அறிவித்தார். மூன்றாவதாக ஆற்றுங்கல்லில் நடைபெற்ற போராட்டம் காக்ஸ் என்ற பாதிரியார் முன்னிலையில் வலுப்பெற்றது. திருவிதாங்கூர் மற்றும் நாகர்கோவிலின் பெரும்பாலான பகுதிகளிலும் மிகத் தீவிரமாய் எதிரப்புப் போராட்டங்கள் பரவின. பொதுச்சொத்துக்களும், உயிர்களும், உடமைகளும் கடுமையான சேதத்திற்க உள்ளாயின. சென்னையில் வெள்ளை ஆளுநரிடம் கலவரம் தொடர்பாக மனு கொடுக்கப்பட்டது. இதன் விளைவாக திருவாங்கூர் மன்னர் உத்திரம் திருநாள், 1847ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் 19ஆம் நாள், நீதிமன்றத் தீர்ப்பு வெளியிடப்பட்டது.

ஒடுக்கப்பட்ட இந்துக்கள் மேலாடை அணியவோ, நகைகள் அணியவோ உரிமை அளிக்கப்பட மாட்டாது. ஆனால் கிறிஸ்தவ மதத்துக்கு மாறியவர்களுக்கு இந்த கட்டுப்பாடுகள் கிடையாது என்பதாகத் தீர்ப்புக் கூறியது. ஆங்கிலேய அரசின் வற்புறுத்தலால் சொல்லப்பட்ட அந்தத் தீர்ப்பு வேறு விதமான விளைவு ஏற்படுத்தியது. அதன் பின் கன்னியாகுமரியில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் யாரும் எதிர்பாராதது. அனைவரும் கூடிப் பேசினர். மதங்களையும் கடவுள்களையும் விட உரிமைதான் முக்கியம் என்று முடிவெடுத்தனர். 80%க்கும் அதிகமான நாடார் இன மக்கள் இந்து மதத்திலிருந்து கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாறினர். பல்வேறு போராட்டங்களின் மூலம் கிடைக்கப் பெறாத தோள்சீலை அணியும் உரிமை கிறிஸ்தவ மதத்திற்கு மாறியதன் மூலமே அங்குள்ள நாடார்களுக்குக் கிடைத்தது. இன்றும் குமரி மாவட்டத்தில் கிறிஸ்தவ மதம் வேரூன்றி இருப்பதற்கு இதுவே காரணம்.

சார்லஸ் மீட் என்ற பாதிரியார் கிறித்தவ ஆலயங்களுக்கு வரும் பெண்களுக்கென்றே ஆடை ஒன்றை வடிவமைத்து அதனை அணியச் செய்தார். பெண்களின் மேலாடைப் போராட்டத்திற்கு பெருமளவில் இவரும் இவரது துணைவியாரும் ஆதரவு தெரிவித்தனர். வரலாற்றாசிரியர் சங்குண்ணி மேனம், மேலாடைப் போராட்டத்திற்குத் தலைவராக மீட் அவர்களே இருந்தார். அவரே இதற்குக் காரணகர்த்தா என்று கூறியுள்ளார்.
திருவிதாங்கூர் மகாராணியின் முன் ஒரு சாணார் சாதிப் பெண் ரவிக்கை அணிந்து வந்தார் என்பதற்காக அவரது மார்பை வெட்ட திருவிதாங்கூர் நிர்வாகம் உத்தரவிட்டது.

********

நீதிமன்றத்தில் சாட்சி சொல்ல வந்த சாணார் உட்பட அனைத்து தாழ்த்தப்பட்ட சாதி நபர்களும் நீதிபதி அமரும் இருக்கையிலிருந்து 64 அடி தொலைவில் நிறுத்தப்பட்டு விசாரிக்கப்பட்டனர்.

கன்னியாகுமரி அருகேயுள்ள கொட்டாரத்தில் திருமணமான சில நாட்களில் தாலி, மேலாடையுடன் வந்த பெண் அரசாணையை எதிர்த்த குற்றத்துக்காக பொது இடத்தில் தாலியறுத்து உடை களைந்து அரசுப் படையால் கொலை செய்யப்பட்டார். அந்த இடம் இன்றும் தாலியறுத்தான் சந்தை என்ற பெயரில் அழைக்கப்படுகிறது.

ஏறக்குறைய இதே காலகட்டத்தில் பிறந்த வைகுண்ட சாமிக்கு, அவரது பெற்றோர் இடம் பெயர் முடிசூடும் பெருமாள். மேநிலைச் சாதியினரின் பெயரை தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பைச் சார்ந்த வைகுண்ட சாமிக்கு வைத்ததால் உள்ளூர் ஆதிக்க சாதியினர் கடும் எதிர்ப்பைத் தெரிவித்தனர். இதன் விளைவாக முடிசூடும் பெருமாள் முத்துக்குட்டி ஆனார் என்பது அன்றைய சாதி ஒடுக்குமுறையின் அவலப் பக்கங்களில் ஒன்றாகும்.

******************

கேரளாவின் ஒரு பகுதியாக இருந்த திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் கீழ் இருந்த அன்றைய குமரி மாவட்டம் சுதந்திரத்திற்குப் பின் அம்மாவட்ட மக்களின் பல போராட்டங்கள் உயிர்த் தியாகத்திற்குப் பிறகு 1956ல் தமிழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டது.

குறிப்பு நூல்கள்:
1. பொன்னீலன் எழுதிய தெற்கிலிருந்து
2. பாளையங்கோட்டை சவேரியார் கல்லூரியின் நாட்டார் வழக்காற்றியல் மையம் வெளியிட்ட பண்பாட்டு வேர்களைத் தேடி
3. அ.கா.பெருமாள் எழுதிய தென் குமரியின் கதை.

நன்றி: இக்கட்டுரை இரா. சிவக்குமார் அவர்கள் எழுதி 'விழிப்புணர்வு' இதழில் வந்தது, கீற்று.காம் இணையத்தில் வெளியிட்டது.

சென்னை ஐ.ஐ.டி.யில்...அம்பலம்!

சென்னை ஐ.ஐ.டி.யில் நசுக்கப்படும் தலித்கள்அம்பலப்படுத்துகிறது "தலித் குரல்"

இந்த கட்டுரை கீற்று.காம்-ல் வெளிவந்தது!

இந்திய நாடாளுமன்றத்தால் அமுல்படுத்தப்பட்ட இன்ஸ்ட்டியூட் ஆப் டெக்னாலஜி 1961 (Act 59/61) சட்டத்தின் கீழ் இந்தியாவில் உள்ள ஆறு நிறுவனங்கள் தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிறுவனங்கள் என்று 1961இல் அறிவிக்கப்பட்டன. சென்னை அய்.அய்.டியும் அப்படிப்பட்ட ஒரு நிறுவனமே. ஒவ்வொரு ஆண்டும் மத்திய அரசிடமிருந்து இந்நிறுவனங்கள் ஆயிரம் கோடி ரூபாய் பெறுகின்றன. சென்னை அய்.அய்.டி. 300 ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் சென்னையில் கவர்னர் மாளிகைக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. சென்னையில் இந்த அய்.அய்.டி. அமைவதற்கான காரணம் முன்னாள் முதலமைச்சர் காமராசர் அவர்களே. தமிழ்நாட்டில் அய்.அய்.டி. இருந்தாலும் இங்குத் தமிழர்களின் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவு.

அறிவியல் துறையில் உலகிலேயே முன்னணியில் உள்ள பார்ப்பனக் கோட்டையாக இந்த அய்.அய்.டி. மாறியுள்ளது. கடந்த 45 ஆண்டுகால வரலாற்றில் இயக்குநர்கள், டீன்கள் போன்ற முடிவெடுக்கும் தலைமைப் பதவிகளில் பார்ப்பனர்களே அமர்ந்து இங்கு ஆதிக்கம் செலுத்தி வருகிறார்கள். இத்தனை ஆண்டுகால வரலாற்றில் இந்த நிறுவனத்திற்கு இயக்குநராக ஒரு தலித்தோ, ஒரு பிற்படுத்தப்பட்டவரோ வந்தது கிடையாது. சென்ற பத்தாண்டுகளில் மிகப்பெரும் அளவில் நடந்த பொருளாதாரக் குளறுபடிகளால் மற்றும் பொது நிதியைத் தவறான விதத்தில் கையாண்டதால் பத்திரிகைகள் மற்றும் பாமரமக்களின் கவனத்தை இந்த அய்.அய்.டி. ஈர்த்துள்ளது. ஆசிரியர் பதவிகளுக்கு நடந்த தேர்ச்சி முறைகளைப் எதிர்த்துப் பல ரிட்மனுக்கள் உயர்நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளன. குறிப்பிட்டுச் சொல்லுவோமேயானால் கடந்த பத்தாண்டுகளில் 200 க்கும் மேற்பட்ட வழக்குகள் இந்த நிறுவனத்திற்கு எதிராகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.

மனித உரிமை மீறல்கள்:
கல்வியிலும் வேலைவாய்ப்பிலும் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கும், தலித்துகளுக்கும் அரசியல் சட்டத்தால் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிற இடஒதுக்கீடு (மனித உரிமை) இங்கே மாணவர் சேர்க்கையிலோ ஆசிரியர் தேர்விலோ கொடுக்கப்படுவதில்லை. இங்கே பணிபுரியும் மொத்த ஆசிரியர் எண்ணிக்கை 450 பேர் அதில் 2 பேர் தான் தலித்துகள் (இப்போது 4 பேர் என்பது கணக்கு). ஆனால், அரசியல் சட்டமோ 22.5% இடங்களைத் தலித்துகளுக்கு இடஒதுக்கீடு (குறைந்த பட்சம் 100 தலித்துகள் ஆசிரியர்களாகப் பணியாற்ற வேண்டிய இடத்தில் நான்குபேர் பணியாற்றுகிறார்கள்).

இங்கே பிற்படுத்தப்பட்ட சாதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் 50 பேர் தான். மற்ற ஆசிரியர்களோ உயர்சாதிக்காரர்கள். முக்கியமாகப் பார்ப்பனர்கள். ஆசிரியர் நியமனத்தில் இடஒதுக்கீடு சம்பந்தமாக உயர்நீதிமன்றத்தில் பதிவாகி நிலுவையில் கிடக்கும் வழக்குகளின் சில விவரங்கள்.

(W.P.No. 5415/ 95, W.P.No. 16528/95, W.P.No. 16863/95, W.P.No. 17403/95, W.P.No. 4242/97, W.P.No. 4256/97, W.P.No. 4257/97, W.P.No.37020/2003)

அரசியல் சட்ட ஆணையில் இருந்து தப்பிப்பதற்காக இந்த அய்.அய்.டி, காண்ட்ராக்ட் முறையிலும் (ஒப்பந்தமுறை) அடாக் (தற்காலிகம்) முறையிலும் ஆசிரியர்களை நியமனம் செய்து கொண்டிருக்கிறது. காலப் போக்கில் உயர்சாதியைச் சார்ந்த இந்த ஆசிரியர்களின் தற்காலிக வேலை, நிரந்தர வேலையாக ஆக்கப்படுகிறது. சட்ட திட்டங்களிலிருந்து தப்பிப்பதற்காக இந்த அய்.அய்.டி யில் விளம்பரத்தை வெளியிடுகிறார்கள். ஆனால், எந்த விளம்பரமும் சட்டநிலைக்கு முன் நிற்காது. ஏன் என்றால் வேலைவாய்ப்பிற்குரிய எல்லாச் செய்தி விபரங்களும் அதில் முற்றிலுமாகக் காண முடியாது. காலியிடங்களின் எண்ணிக்கை மற்றும் இடஒதுக்கீடு அளிக்கப்பட்ட காலியிடங்கள் போன்றவற்றை அந்த விளம்பரங்களில் காணமுடியாது.

மாணவர் சேர்க்கை:
ஆசிரியர் நியமனங்கள் போலவே மாணவர்கள் சேர்க்கையிலும் இடஒதுக்கீடு பின்பற்றப்படுவதில்லை. முதன் முதலில் 1978 ஆம் ஆண்டில் தான் தலித் மாணவர்களுக்கான இடஒதுக்கீட்டைப் பற்றி யோசித்தார்கள். ஆனால் இந்த 22.5 சதவிகிதத்தைக் கூட முழுமையாக இங்கு நிரப்புவதில்லை. அதற்குப் பதிலாகக் கண்துடைப்பு வேலையான கட் ஆப் மார்க் முறையைப் பின்பற்றுவதாகக் கூறப்படுகிறது. இது மட்டுமல்லாமல் அடிப்படை உரிமையான சமத்துவத்தை மீறும் விதத்தில் பி.டெக் பட்டப்படிப்பிற்குத் தேர்ச்சி பெறும் தலித் மாணவர்களை ஓராண்டு தயாரிப்பு வகுப்பில் சேர்த்து அதன் பிறகு தான் பி. டெக் படிப்பிற்கு அனுமதிக்கிறார்கள். பிற்படுத்தப்பட்ட மாணவர்களுக்கு அய்.அய்.டி.யில் இட ஒதுக்கீடே கிடையாது. இவர்களுக்கு என்று தேர்ச்சிக்குரிய விதிகளைக் குறைக்கவும் மாட்டார்கள். தகுதி என்ற பெயரில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் நியாயமான உரிமைகள் பறிக்கப்படுகின்றன. 2005 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதத்தில் சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தில் பிற்படுத்தப்பட்ட மாணவர்களுக்கு 27 சதவிகிதம் அய்.அய்.டியில் இட ஒதுக்கீடு கூறி ரிட் மனு ஒன்று தாக்கல் செய்யப்பட்டது.

என்.வி.சி. சாமியின் பதவிக் காலத்தில் நடைபெற்ற முறைகேடுகள்:
1995 ஆம் ஆண்டில் அய்.அய்.டியின் இயக்குநராக இருந்தவர் டாக்டர். என்.வி.சி. சாமி. ஏப்ரல் 1995இல் அவர் ஓய்வு பெற்றிருந்தாலும் கூட இயக்குநர் பதவியிலேயே 30 சூன் 1996 வரை நீடித்தார். எப்படியென்றால் தனது பதவிக்கால நியமனம் நீட்டிப்புப் பெற்றதாக பொய்க்காரணம் சொல்லி, அந்த நேரத்தில் அவர் 60 வயதுக்கு மேலாகவும் இருந்தார். ஒரு அய்.அய்.டியின் இயக்குநர் பதவி நியமனம் இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலுடன் தான் நடைபெற முடியும். ஏனென்றால் அனைத்து அய்.அய். டிக்கும் விசிட்டர் என்பவர் குடியரசுத் தலைவரே. ஆனால் குடியரசுத் தலைவரின் அனுமதி இல்லாமலேயே அப்போதிருந்த மத்திய மனிதவள மேம்பாட்டுத்துறை கல்விச் செயலாளர் ஒரு கடிதத்தின் மூலம் (DO Letter No. 12-17/95 TSI Dated Oct – 31, 1995) என்.வி.சி. சாமிக்கு மூன்று மாதக் காலம் நீட்டிப்பு கொடுத்தார். இதை எதிர்த்து சென்னை அய்.அய்.டியின் ஆசிரியர் சங்கம் உயர்நீதி மன்றத்தில் ரிட் மனு ஒன்றைத் தாக்கல் செய்தது. ரிட்மனு அனுமதிக்கப்பட்ட பின்னர் என்.வி.சி. சாமி ராஜினாமா செய்தார்.

80 ஆசிரியர்களின் நியமனம்:
சட்டத்திற்குப் புறம்பான விதத்தில் தான் இயக்குநராக இருந்த காலத்தில் டாக்டர். என்.வி.சி. சாமி அவசர அவசரமாக விளம்பரங்கள் வெளியிட்டு ஆசிரியர் பதவிகளை நிரப்பினார். மூன்றே மாதத்திற்குள் 80 உயர்சாதிக்காரர்கள் ஆசிரியர்களாக நியமிக்கப்பட்டார்கள். இட ஒதுக்கீட்டுக் கொள்கை குப்பைத் தொட்டியில் வீசப்பட்டது.

தனக்கு விருப்பமான நபர்களைத் தேர்ச்சி செய்வதற்காகவே என்.வி.சி.சாமி வெளிவந்த விளம்பரங்களை மாற்றங்களுடன் மறுபடியும் வெளியிட்டார். உதாரணமாக கணிதத் துறையில் அசோசியேட் பேராசிரியர் பதவிக்கான விளம்பரத்தில், (No.IITM/R/8/94) தெளிவாகக் கூறியிருந்தது.

விண்ணப்பதாரருக்கு கணக்கில் அடிப்படை முதுகலைப் பட்டம் இருக்க வேண்டும் என்று இந்த விதிமுறையை ஒழுங்காகப் பின்பற்றியிருந்தால் ஒரே ஒரு உயர் சாதிக்காரர்கூட தேர்ச்சி பெற்றிருக்கமாட்டார். அதனால் அவருக்கு வேண்டியவரான முனைவர் எஸ்.ஜி. காமத்தை (இவர் பௌதிக பட்டதாரி) தேர்ச்சி செய்வதற்கு இந்த அடிப்படைத் தேர்வு விதிமுறையையே மாற்றினார்கள். இதற்கென்றே மறு விளம்பரம் ஒன்றை வெளியிட்டார்கள். (No. IITM/R/1/95) இதில் விதிமுறைகளைத் தளர்ச்சி செய்து கணிதத்தில் அடிப்படை பட்டம் தேவை என்பதை எடுத்துவிட்டார்கள். அந்த விளம்பரமும் முதல் வகுப்பில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களிடமிருந்தே விண்ணப்பங்களைக் கேட்டது. ஆனால், இரண்டாம் வகுப்பில் தேர்ச்சி பெற்ற முனைவர் ஏ. ரெங்கன் என்பவர் அசோசியேட் பேராசிரியராக கணிதத்துறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இவர் பார்ப்பனர். அதேசமயம், முதல் வகுப்பில் வெற்றி பெற்று மிகவும் தகுதிவாய்ந்த பேராசிரியர் டாக்டர் வசந்தா கந்தசாமி பிற்படுத்தப்பட்ட சமுதாயத்தைச் சார்ந்த காரணத்தினால் தேர்ச்சி செய்யப்படவில்லை.

இடஒதுக்கீடு அமுல்படுத்தப்படவில்லை:
சென்னை அய்.அய்.டியின் 145 வது கமிட்டிக் கூட்டத்தில் தீர்மானம் 11/1994 வாயிலாக மனித வள மேம்பாட்டுத் துறையினுடைய கடிதத்தின் அடிப்படையில் (Dt. 01.11.1993) இடஒதுக்கீட்டை அய்.அய்.டியில் அமுல்படுத்துவதெனத் தீர்மானிக்கப்பட்டது. மேலும் (Department of Personnel & Training) அலுவலக ஆணை இடஒதுக்கீட்டைப் பிற்படுத்தப்பட்ட சாதிகளுக்கு அரசு ஊழியர்களின் வேலைவாய்ப்பிலும் அய்.அய்.டி. போன்ற நிறுவனங்களுக்கும் இடஒதுக்கீடுகள் அமுல் செய்யக் கோரியது. டாக்டர். என்.வி.சி. சாமியின் 5 ஆண்டு பதவி காலத்தில் நடைபெற்ற அத்தனை ஆசிரியர் நியமனங்களிலும் அரசியல் சட்ட ஆணையான இடஒதுக்கீடு பின்பற்றப்படவில்லை. இதை எதிர்த்து அய்.அய்.டி. பிற்படுத்தப்பட்டோர் ஊழியர் நலச் சங்கத் தலைவர் கே.என். ஜோதி சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் ரிட் மனு ஒன்றை (W.P.No. 5415/95) தாக்கல் செய்தார். இந்த ரிட் மனு தாக்கல் செய்த பின்பு உதவிப் பேராசிரியர், துணைப் பேராசிரியர் மற்றும் பேராசிரியர் பதவிகளுக்கான நியமன அறிக்கையில் இவ்வாறு குறிப்பிட்டிருந்தார்கள். (Please note that the High Court of Madras by its order dated 17.4.1995 in W.M.P. No. 8893 in W.P. No. 5415 of 1995 has made the following order: the offer of appointment is subject to the result of the writ petition).

பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு இடஒதுக்கீடு அமுல்படுத்தப்படாததால் வன்னியர் சங்கமும் ரிட் மனு ஒன்றைத் தாக்கல் செய்தது. இது போலவே மற்றொரு ரிட் மனுவும் (W.P.No.17403/95) தாக்கல் செய்யப்பட்டது.

ஃபெரா மீறல்கள் (Foreign Exchange Regulation Act) :
வெளிநாட்டுப் பல்கலைக்கழகங்களுடன் ஒப்பந்தம் கையெழுத்திடுவதாகச் சொல்லி அடிக்கடி வெளிநாட்டுப் பயணம் செய்தவர் என்.வி.சி.சாமி. இந்தப் பயணங்களின் போது அமைச்சகங்களிடமிருந்தோ ரிசர்வ் வங்கியிடமிருந்தோ இவர் ஒப்புதல் பெற்றுச் சென்றதே இல்லை. வெளிநாட்டில் வசிக்கும் அய்.அய்.டி.யின் முன்னாள் மாணவர்களிடமிருந்து டாலர்களில் நன்கொடை பெற்றார். ஆனால் இந்தப் பணத்தை அய்.அய்.டி.யின் கணக்கிலே வரவு வைக்கவில்லை. இவர் சேகரித்த பணம் பலகோடி என்று அய்.அய்.டி.யின் உள்ளேயே சொல்லப்படுகிறது.

தொடரும்

நன்றி: கீற்று.காம்

தேச ஒற்றுமையும் ரத யாத்திரையும்

"வாரணாசி குண்டு வெடிப்பை கண்டித்து நான் நடத்த இருக்கும் பாரத் கரக்ஷா ரத யாத்திரையால் எந்த கலவரமும் ஏற்படாது. நாட்டு ஒற்றுமையை வலியுறுத்தவே இந்த யாத்திரை நடக்கிறது. காங்கிரஸ் மற்றும் சில கட்சிகள்தான் தவறான பிரசாரம் செய்து பீதியை ஏற்படுத்துகிறார்கள்." என்கிறார் பா.ஜ.கா முன்னாள் தலைவர் அத்வானி. நாட்டின் பாதுகாப்பிற்காக என ரதயாத்திரைக்கு திரு.அத்வானி அவர்கள் புறப்படுகையில் ஏன் இப்படி ஒரு 'பீதி' அவரை குறிவைத்து கிளப்பப்படுகிறது?

கடந்த காலங்களில் அத்வானி ரதயாத்திரை சென்ற போது ஏதாவது குழப்பங்களோ அல்லது கலவரங்களோ நடந்ததுண்டா? இல்லை யாருடைய உடமைகளாவது சூறையாப்பட்டதா? பாலியல் வன்முறைகள், கொலைகள் நடந்தனவா?

1990ல் பிரதமர் திரு.வி.பி.சிங் அவர்கள் மண்டல் கமிசன் அறிக்கையை ஏற்று பிற்படுத்தப்பட்ட மற்றும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பில் இடஒதுகீடு சட்டமாக்கினார். இந்த இடஒதுக்கீடு சட்டம் தாழ்த்தப்பட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களை கல்வி, வேலைவாய்ப்பில் சமநிலைக்கு கொண்டுவருவதற்கான் ஒரு முயற்சி. இடஒதுக்கீட்டு திட்டத்தால் உயர்சாதியினர் காலங்காலமாக அனுபவித்து வந்த கல்வி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் அதிகார பீடங்களில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களா? இதை அனுமதிப்பது உயர்சாதியினருக்கு இயலாத விடயமானது. வடமாநிலங்களின் கல்வி நிலையங்களில் கலவரங்களும், தாழ்த்தப்பட்ட மாணவர்களுக்கெதிரான அடக்குமுறையும் உயர்வகுப்பு மாணவர்களால் துவங்கப்பட்டது. அரசு தனது திட்டத்தில் விடாப்பிடியாக இருந்தது.

இந்த அரசியல் மாற்றங்களை திசை திருப்பவும், ஆட்சியை ஆட்டம் காண வைக்கவும் திரு.அத்வானி அவர்கள் ராம ரத யாத்திரை துவங்கினார். அதற்கு அவருக்கு கிடைத்த ஆயுதம் பல ஆண்டுகளாக சர்ச்சையிலிருந்த பாபர் மசூதி X இராமர் கோவில் விவகாரம். அயோத்தி நகரில் (உத்தரபிரதேசம்) இராமர் பிறந்த இடமாக கருதப்படுகிற இடத்தில் இருந்த கோவிலை இடித்து பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் பாபர் என்ற மொகலாய மன்னர் மசூதி கட்டியதாக சர்ச்சை. நீதிமன்றத்தில் பாபர்மசூதி X ராமர் கோவில் வழக்கு நடைபெற்று வந்தது. (இந்த கட்டுரையின் நோக்கம் கருதியும் நீண்ட பதிவாகிவிடும் என்பதாலும் வழக்கு மற்றும் சர்ச்சை பற்றி இங்கு பதியவில்லை)

கன்னியாகுமரி முதல் மாநில எல்லைகளை கடந்து சென்ற ராம ரத யாத்திரையில் ஒளிபரப்பப்பட்ட குறும்படங்களும், செய்திகளும், உரைகளும் மக்களை மதப்பிரிவினையில் கூறுபோட துவங்கியது என்பது மறக்க முடியாத உண்மை. சகோதரர்களாக இருந்த மக்களிடம் "பாபர் மசூதியை இடித்து இராமர் கோவில் கட்ட வேண்டும்" என்ற பெயரில் மதவெறியை விதைத்தது திரு. லால் கிசன் அத்வானியின் ரதயாத்திரை. ரத யாத்திரை மாநிலங்கள் பல கடந்து பீகாரில் நுளைந்தபோது அன்றைய முதல்வர் திரு. லல்லு பிரசாத் அவர்களது அரசால் கைது செய்யப்பட்டார். இந்த கைது அரசியலாக்கப்பட்டு கலவரங்கள் வெடித்தது. திரு.வி.பி.சிங் ஆட்சியும் கவிழ்ந்தது. திரு.அதிவானி அவர்களின் கைதை தமிழகத்தின் நடுநிலை நாளிதழ் ஒன்று சிறப்பு பதிப்பு வெளியிட்டு மூன்று சக்கர வண்டியில் வைத்து மூலை முடுக்கெல்லாம் இலவசமாக கட்டு கட்டாக பத்திரிக்கை வீசி மதவெறிக்கு மேலும் உரமூட்டியது.

இந்த ரதயாத்திரையின் முடிவும் அதன் தொடர்ந்த நிகழ்வுகளும் இந்து மற்றும் பிறமத மக்களிடம் ஒருவருக்கொருவர் எதிரி போன்ற மனப்பான்மையும், பிற மதங்கள் தங்கள் நம்பிக்கைகளுக்கு எதிரானது என்ற பார்வையும் வலுப்பெற வைத்தது. இராமாயண காதையை நம்பிக்கைக்காக இல்லாவிடினும் அதன் சொற்சுவை, பரவச தன்மைக்காக படித்தவர்கள் கூட இந்த ரதயாத்திரையின் தொடர் நிகழ்வுகளின் பின்னர் இராமன் கதை என்றாலே மனம் சுழிக்கவும், புண்படவும் செய்தனர்.

தொடர்ச்சியாக பகை, அச்சம் என பிளவுபட்டுகிடக்கிறது இந்தியா. 1990 ராம ரத யாத்திரையின் விளைவாக நடந்த கலவரங்களில் மட்டும் சுமார் 564 பேர் கொல்லப்பட்டனர். திரு.அத்வானி, திரு.அசோக்சிங்கால், திரு.முரளிமனோகர் ஜோசி, செல்வி.உமாபாரதி தொடர்ச்சியாக எடுத்த போராட்டங்களும், பேச்சுக்களும் மக்களை சட்டத்தை தன் கயில் எடுக்க வைத்தது. டிசம்பர் 6, 1992ல், திரு அத்வானி, சிங்கால், ஜோசி, உமாபாரதி அவர்களது நேரடிப்பார்வையில் வழி நடத்தப்பட்ட பக்தர்கள் கடப்பாரைகளுடன் சென்று 400 ஆண்டுகள் பழமையான மசூதியை இடித்தனர். (ரத யாத்திர, பாபர் மசூதி இடிப்பு இவை அனைத்தின் உண்மை நிலையை In the name of God என்ற குறும்படம் வெளியிடுகிறது, காண கிடைப்பின் பாருங்கள்). அன்று ஆட்சியில் இருந்த திரு.கல்யாண் சிங் தலைமையிலான மாநில பாரதீய ஜனதா கட்சியின் நிர்வாகம், காவல்துறை வேடிக்கை பார்த்தது. திரு. நரசிம்மநாவ் அவர்களை பிரதமராக கொண்ட மத்திய காங்கிரஸ் அரசும் வேடிக்கைப் பார்த்தது. இவை அனைத்தும் நீதிமன்றத்தில் வழக்கின் தீர்ப்பு வருவதற்கு முன்னரே நடந்து முடிந்திருக்கிறது. தொடர்ந்து நாடெங்கும் நடந்த கலவரங்களில் பல்லாயிரம் இஸ்லாமிய மற்றும் இந்து மத நம்பிக்கை கொண்ட மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். பாலியல் வன்முறைகள், சூறையாடல், குண்டுவெடிப்பு என பம்பாய் கலவரம் துவங்கி குஜராத், கோயம்புத்தூர், பாராளுமன்றம், டெல்லி, வாரணாசி என நாடெங்கும் மத தீவிரவாதம் தேசியமாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

"இதற்கு முன்பும் நான் ரத யாத்திரை நடத்தி இருக்கிறேன். அப்போது சிறு அசம்பாவிதம் கூட ஏற்பட்டது இல்லை." பா.ஜ.கா முன்னாள் தலைவர் அத்வானி (மாலைமலர் 02.04.2006). என்று திரு.அதிவானி அவர்கள் கூறினாலும் பழைய நினைவுகள் வரத்தானே செய்கிறது.

அன்னை பூமியே கலவரத்தாலும் குண்டுவெடிப்புகளாலும் வெடித்து சிதற, அன்னையின் மக்கள் அனைவரும் ஒருவரை ஒருவர் கொல்லவும் பாலியல் வன்முறையில் ஈடுபடவும், மதப்பிரிவினை பேசியும் சிதறிக்கிடக்கிறார்கள். இது தான் அத்வானி அவர்கள் தந்த ரதயாத்திரையின் பலனான தேச ஒற்றுமை.

திரு